หลังจากที่สี่หน้าก่อนเราพาไปชะอำ.. วันนี้ก็ได้ทีไปเที่ยวทะเลกันอีกครา.. สามอาทิตย์ก่อนไปทางตะวันตกมาละ.. คราวนี้ก็เลยไปทางตะวันออกกันมั่งดีกว่า.. เปลี่ยนบรรยากาศ..
ปีนี้เป็นปีแรกนะเนี่ยที่เราได้ไปเที่ยวทะเลกันสองครั้ง.. แต่เพราะว่าคราวนี้เจ้าหมูกลับมาสามเดือนด้วยแหละ.. จะหาโอกาสไปเที่ยวมันเลยมีมากหน่อย.. ไม่งั้นปกติกลับมาแค่เดือนเดียว แป๊ปๆก็หมดเวลาล่ะ.. เปลี่ยนบรรยากาศคราวนี้ก็เป็นการดีเหมือนกันนะ.. เพราะว่าตลอดสามปีที่ผ่านมา เราก็แต่หัวหินกันตลอดเลย.. จะมีก็คราวที่แล้วเนี่ยแหละที่ไปถึงแค่ชะอำ.. แต่ถึงจะชะอำก็เหอะ มันก็ฝั่งตะวันออกเหมือนกัน..
อีกสาเหตุนึงที่เลือกพัทยาก็เพราะว่ามันใกล้กว่าด้วยแหละ.. บ้านเราอยู่ใกล้มอเตอร์เวย์ด้วย ขับแป๊ปเดียวก็ถึง.. แถมถนนหนทางก็ยังดีกว่าทางไปหัวหินอีกด้วย.. และอีกหนึ่งก็คือ เห็นเดี๋ยวนี้คนฮิตไปหัวหินกัน.. ค่าโรงแรม กินอยู่ อะไรๆก็เลยแพงตามไปด้วย.. เราเลยคิดว่า หากไปพัทยามันอาจจะถูกกว่า (หรือเปล่า).. แต่จริงๆพอได้ไปแล้ว ราคามันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก..
แต่หลังจากไปมาแล้ว หากถามโดยส่วนตัว เราชอบหัวหินมากกว่านะ.. พัทยาเดี๋ยวนี้ดู commercialized ไปแล้วอ่ะ.. คนเยอะ แลดูแออัด.. ไม่ชิลล์เท่าไหร่..
แต่ก็นะ อย่างที่บอกเปลี่ยนบรรยากาศแหละ.. เพราะเราเองก็ไม่ได้มาพัทยาเกือบสามสี่ปีแล้วมั้ง.. ไปดูความเปลี่ยนแปลงของทะเลบ้านเราก็ดีเหมือนกัน..
และที่สำคัญ ไปที่ไหนคงจะไม่สำคัญหรอก.. หากไปที่นั้นแล้วมีเจ้าหมูไปด้วย.. ฮ่าๆๆ.. ฮิ้วววววววววววววววววววววววววววววววววว.. อ่า.. อารัมภบทอยู่ซะนานสองนาน.. ทริปนี้คงจะเกิดขึ้นไม่ได้หากไม่มีเจ้าหมู..
.
.
การเตรียมตัว..
จริงๆแล้วเราก็ไม่คิดหรอกว่าเราจะมีทริปที่สองเกิดขึ้นได้.. เพราะจำนวนวันที่เจ้าหมูจะอยู่ไทยนั้นก็น้อยลงทุกที.. แถมวีคเอนท์นี้เป็นวีคเอนท์สุดท้ายของเจ้าหมูด้วย.. เราเลยเกรงว่าเจ้าหมูจะต้องทำอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า..
แต่พอเฟิร์มกันว่าไปได้ เราก็เลยรีบไปหาที่พักโดยด่วนเลย.. ตอนแรกนึกว่าจะไปพัก The Tide กันที่บางแสน.. เพราะว่าใกล้ดีและราคาก็ไม่น่าเกลียดด้วย..
แต่บังเอิญไปเห็นไดของคุณแม่คนนึง.. ครอบครัวเค้าชอบไปพัทยามากๆ.. แล้วก็จะอัพไดให้เราชมโรงแรมต่างๆที่เค้าไปพักมาให้เราอ่านกัน.. เราก็ไปเห็นโรงแรมนี้เนี่ยแหละ.. The Zign.. เห็นแล้วปิ๊งเลย ขอเลียนแบบไปด้วยอย่างแรง.. อิอิ..
ภาพที่เห็น สไตล์การจัดห้อง ทำให้นึกถึง Alila เป็นที่สุด.. แต่หากจะให้ไปพักห้องที่หรูที่สุด เราก็คงไม่มีตังค์.. ก็เลยไปจองหาตามเว็บต่างๆเหมือนตอนไป Alila..
เห็นโรงแรมเค้ามีสองฝั่ง ฝั่งที่เป็น tower กับ villa.. คิดแล้วแหละว่าห้องที่ได้คงต้องเป็นฝั่ง tower.. เพราะราคาที่เราได้มา (ซึ่งค่อนข้างโอเค) ไม่น่าจะสูงพอที่จะเป็นวิลล่า..
ก็โอแหละ ไปเที่ยวกัน อย่างที่บอก.. ที่ไหนไม่สำคัญ ขอแค่ให้มีเจ้าหมูอยู่ด้วยกัน.. ฮ่าๆๆ.. เป็นเช่นนั้น เราก็เลยพักที่นี่กันละกัน..
.
.
วันเดินทาง.. วันเสาร์.. จากที่คิดว่าจะออกเช้าหน่อยก็ไม่ได้ออก (as predicted).. เพราะว่าคืนวันศุกร์เราไปงานแต่งงานเพื่อนกันมา.. พอเลิก เพื่อนร่วมก๊วนก็ชวนไปนั่งคุยต่อ กว่าจะถึงบ้านกันก็ล่อไปตีหนึ่งครึ่ง.. สรุปเช้าวันเสาร์ กว่าเราจะได้ออกกันก็ประมาณเที่ยงพอดิบพอดี.. ฮ่าๆๆ..
ก่อนไปขอแวะตุนขนมที่ร้านใกล้บ้านหน่อย.. ไล-บรา-ลี่.. เห็นมานานแล้ว ไอ้วาฟเฟิ้ลไลบราลี่เนี่ย เลยขอลองซะหน่อย.. สรุป เจ้าหมูบอกว่าชอบขนมเขียวที่สยามมากกว่า.. เพราะที่นี่เค้าทำแบบกรอบอ่ะ เทแป้งไปในพิมพ์ติ๊ดเดียว..
พอถึงพัทยาเราก็แวะหาที่ทานข้าวกันก่อนเช็คอิน.. เจ้าหมูโทรไปถามพี่สาว ผู้เป็น expert ในการชิม.. เค้าบอกว่าร้านปลาทองตรงพัทยาเหนืออ่ะอร่อย.. อุ๊ย ใกล้โรงแรมนิดเดียว งั้นแวะที่นี่ละกัน.. ไปถึง สรุป งง ว่านี่เป็นร้านปลาทองสุดฮิตจริงป่าวอ่ะ.. ทำไมไม่มีคนเลย จะว่าไปมันก็ไม่ได้เลทมากขนาดนั้นนะ บ่ายโมงครึ่ง.. จะว่าไม่ใช่เวลาทานแล้วก็ไม่น่าใช่ แต่ก็เอาเหอะ มาแล้วนี่..
อาหารที่มีก็ไม่เน้นอาหารทะเลเท่าไหร่นัก เลยยิ่งงง.. แต่นโยบายเดิม กลัวสั่งกันมาแล้วทานไม่หมด.. เลยลิมิตอาหารอยู่แค่สามอย่างอย่างที่เห็นเนี่ยแหละเจ้า.. โดยรวมแล้ว ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ แถมแมลงวันก็เยอะอีก..
พอทานกันเสร็จ เราก็กลับไปเช็คอินที่โรงแรม.. โอ้โห โรงแรมช่างใหญ่จริงๆ.. แต่กี่ชั้นหว่า ไม่ได้ดู.. มีตึกใหญ่ๆอยู่สองตึกติดทะเล ส่วนวิลล่าต้องข้ามถนนมาอีกฝั่ง.. นี่ก็หนึ่งสาเหตุล่ะที่ไม่ค่อยชอบโรงแรมแถวพัทยา.. เพราะส่วนใหญ่โรงแรมจะเป็นตึกสูงๆ.. ไม่ได้เป็นบังกะโลหรือโรงแรมบูติกน่ารักๆเหมือนหัวหิน..
เข้าไปเช็คอินตอนแรกก็ยังประทับใจอยู่.. ตกแต่งก็ดูน่ารักดี มีเวลคัมดริ๊งก์ให้ด้วย.. แต่ ณ ตอนนั้นเจ้าหมูมัวแต่ใจจดใจจ่ออยู่ที่มวย.. ฮ่าๆๆ..
แต่พอได้ไปเห็นห้องแล้ว เราอึ้งเลยอ่ะ.. เพราะทำไมมันไม่สวยเหมือนที่เห็นมาเลยอ่ะ.. มันคงเป็นว่า เรา expect มันไว้สูงอ่ะ.. เพราะมาเจอของจริงแล้วไม่ใช่ เลยผิดหวังอย่างรุนแรง..
อืมมมม.. นะ.. กลายเป็นว่ารูปที่เราเห็นมันเป็นของฝั่งวิลล่า.. อุตส่าห์อยากให้เจ้าหมูประทับใจซะหน่อย กลายเป็นงี้ไปได้.. แต่เป็นเพราะว่าเราไปเจอ Alila ซึ่งเจ๋งสุดๆมาด้วยล่ะ.. พอมาเจออะไรที่ไม่เจ๋งเท่าเลยย่อมมีการเปรียบเทียบกันเป็นธรรมดา..
ก็แต่เอาน่ะ เหมือนที่ตัวเองบอกไว้เอง.. ไปที่ไหนนั้นไม่สำคัญ ตราบใดที่เจ้าหมูอยู่ด้วย.. รู้สึกจะพูดประโยคนี้มาสามรอบเพื่อปลอบใจตัวเองละ.. ฮ่าๆๆ..
ไปถึง วางของ แต่ยังไม่ได้ลงไปไหน.. เนื่องด้วยเจ้าหมูติดภารกิจ ต้องทำงานผ่านเน็ท.. จริงๆเจ้าหมูให้เราลงไปเดินถ่ายรูปเล่นก่อน.. แต่ไม่เอาอ่ะ เค้าจะรอเจ้าหมู.. สรุปรอจนหลับ.. ตื่นมาอีกทีก็หกโมงเย็น.. ฮ่าๆๆ..
รูปที่ถ่ายวันแรกเลยดูแนวมืดๆไปหน่อย.. เพราะตอนนั้นฟ้าฝนดูเหมือนไม่ค่อยจะเป็นใจ.. ฟ้าเริ่มมืด ลมเริ่มแรง เหมือนพายุจะเข้า.. เดินไปเหยียบทะเลได้แป๊ปนึง.. อยู่ๆก็มีเสียงคนตะโกนเรียกชื่อ.. (ชื่ออะไรนั้น ไม่บอก.. ฮ่าๆๆ..)
สร้อย เพื่อนเราจาก BBA นั่นเอง.. เพิ่งเจอกันเมื่อคืนที่งานแต่งงาน (เพื่อน) นี่เอง.. อิอิ.. จริงๆก็รู้แหละว่าเค้าจะมา แต่ไม่นึกว่าจะพักที่นี่.. เค้าบอกว่าเพื่อนบางส่วนมาพักกันที่นี่ เลยมานั่งเล่นริมหาดที่นี่กัน..
ตกเย็น ไม่รู้จะไปทานอะไรกันดี.. แม่บอกว่ามีลุงไหว.. เพื่อนบอกว่ามีสุดทางรัก.. โทรไปหาพี่สาวเจ้าหมูก็บอกว่ามีร้านปรีชา แต่ต้องขับไปไกลหน่อย.. สรุปเราเลยไปทานกันที่ลุงไหว เพราะไม่ไกลมากเท่าไหร่.. ด้วยความไม่คุ้นพัทยาของทั้งคู่ เราเลยพากันหลงแว๊บนึง.. นี่เลยขอจดไว้ให้ตัวเองหน่อย เผื่ออนาคต.. ฮ่าๆๆ.. ร้านลุงไหว อยู่สุดหาดจอมเทียนนะค้า ไม่ใช่พัทยาใต้.. ฮ่าๆๆ.. สุดทางรักก็อยู่ก่อนนั้นนิดนึง ดูน่านั่งเหมือนกัน มี live band ด้วย..
ร้านลุงไหว (ไสว) คนเยอะมากๆๆๆ.. ไม่นึกว่าเค้าจะร่ำรวยขยายร้านได้ใหญ่เช่นนี้แล้ว.. ยังดีที่เราไปแล้วยังมีที่นั่ง เลยไม่ต้องรอนาน.. เห็นรายการอาหารแล้วเลือกไม่ถูก.. เราสองคนเหมือนกัน ชอบแย่งกัน (ให้อีกฝั่ง) สั่งอาหาร.. แทนที่จะแย่งกันสั่ง เพราะอยากทานเยอะไปหมด.. ฮ่าๆๆ..
ให้เราสั่งก็ได้เงี้ยแหละ ไม่รู้เจ้าหมูจะชอบหรือเปล่า.. หนึ่งเมนูหลักเหมือนเดิม คือ ปลาทอดน้ำปลา.. สองคือ ยำตำลึงกรอบ.. อีกจานที่สั่งคือหอยแครงเผาอ่ะ.. แต่เค้าไม่มาเสิร์ฟอ่ะ เลยไม่ได้ท้วง เพราะตอนนั้นเราก็อิ่มกันกำลังดีละ..
ทานเสร็จก็รีบวิ่งขึ้นรถ ฝนมาแล้วจ้า.. ไม่รู้จะไปเที่ยวไหนกันต่ออ่า เลยกลับเข้าที่พักเลย.. ช่วงหลังๆก็ห่างจากได (คนอื่นๆ) ด้วยน่ะสิ.. รู้งี้เข้าไปหาร้านแถวพัทยาที่คนอื่นๆแนะนำมาก็น่าจะดี..
คืนนั้นเลยกลับบ้านดูทีวี.. ฮ่าๆๆ.. จะว่ายน้ำก็ว่ายไม่ได้ เพราะสระปิดเร็วอ่า ทุ่มนึงก็ปิดละ.. แต่ก็นะ ทำเป็นพูด เพราะถึงเค้ายังไม่ปิดเราก็ว่ายไม่ได้อยู่ดี.. ยังไม่อยากบ้าแดงเดือด.. ฮ่าๆๆ.. มาทะเลแล้วเล่นน้ำไม่ได้ เซ็ง..
.
. วันอาทิตย์..
เหมือนเดิม ตั้งใจจะตื่นเช้า แต่ก็ล้มเหลว.. ฮ่าๆๆ.. จริงๆแล้วสิ่งสำคัญสุดคือ breakfast มากกว่า กลัวขาดทุน.. หุหุ.. เค้าบอกเปิดถึงสิบโมง เราก็ลงกันไปตอนเก้าโมงสี่ห้า.. (นอนจนตะวันจะเตะก้นกันจริงๆ..)
อาหารเช้าที่นี่คงไม่ไฮโซเหมือนที่ Alila.. แต่เราก็ไม่ลืมที่จะหยิบกล้องไปเพื่อเก็บบรรยากาศ.. แต่.. กล้องน่ะหยิบ แต่ลืมดึงที่ชาร์จแบทกล้องออก.. เลยเดินลงมาด้วยกล้อง without แบท.. จ๋อยไปเลย..
สรุปได้ถ่ายรูปอาหารจากโทรศัพท์เจ้าหมู แต่ยังไม่ได้โหลดมาเลย.. โดยรวมแล้วอาหารก็ใช้ได้ ไม่แย่นัก.. เหมือน ABF ทั่วไป.. แต่เราก็ทานกันจนอิ่ม ข้ามมื้อกลางวันกันไปเลย..
ทานเสร็จก็เดินถ่ายรูปนิดหน่อย.. ที่นี่เค้าชอบเล่นระดับ.. ทางเดินเลยค่อนข้างงงๆและซับซ้อนนิดหน่อย แต่ก็สวยดีนะ.. แล้วที่นี่ก็มีสระน้ำสองอันด้วย อย่างนี้เด็กๆเล่นกันสบายเลย..
เดินถ่ายรูปก็สนุกดีนะ แต่รู้สึกว่าแดดมันช่างเผาเหลือเกิน.. ที่นี่ก็เป็นอีกหนึ่งที่ที่ทำให้นึกถึงอากาศที่ออสตินเลย.. ที่กรุงเทพยังไม่ค่อยรู้สึกร้อนแห้งแบบนี้ เพราะจะชื้นมากกว่า.. |
