July 18^th, 2008

…Almost Time (to say Goodbye)...

 

 

 

วันนี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ..

ก็เป็นวันศุกร์ธรรมดาๆทั่วๆไปเหมือนเดิมน่ะล่ะ..

ไม่ได้ทำอะไรนอกจากไปทานข้าวเย็นกับดูหนังกันเฉยๆ..

ไปทานร้าน Manhattan Fish กับดูเรื่องสามก๊กที่ CTW...

 

อืมมมม.. แต่พอมาคิดๆดู..

หากจะว่าไป การที่เราบอกว่ามันเป็นวันศุกร์ธรรมดาๆเนี่ย..

มันก็เหมือนว่าเรา take อะไรๆ for granted ไปหรือเปล่า..

 

กิจกรรมอย่างการทานข้าวดูหนังที่คนว่ากันว่าเป็นเรื่องธรรมดา..

แต่พอมานึกดูแล้ว ไอ้กิจกรรมที่ว่าธรรมดาๆเนี่ย..

มันก็มีความพิเศษในตัวมันมากมายเหมือนกันนะ..

 

ลองคิดดูสิ เพราะตอนนี้เจ้าหมูอยู่ไทย..

เราก็พูดได้ ว่าการทานข้าวดูหนังเนี่ย เป็นเรื่องปกติ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ..

แต่พอเจ้าหมูกลับไปอเมริกาแล้วน่ะสิ..

กิจกรรมที่ว่าธรรมดาๆยังจะเป็นกิจกรรมธรรมดาอยู่หรือเปล่า..

 

ช่วงที่เจ้าหมูไม่อยู่ เรียกว่าเราแทบจะไม่ได้ก้าวเท้าเข้าโรงหนังเลย..

อย่าว่าแต่ก้าวเท้าเข้าโรงเลย แม้แต่เดินเฉียดชั้นโรงหนังก็ยังไม่ค่อยมี..

กิจกรรมวันศุกร์ของเราก็มักจะเป็นอะไรที่นานๆที..

หากเพื่อนชวนไปไหนก็ไป แต่หากไม่มีอะไรก็กลับบ้าน..

 

เรียกว่าช่วงที่เจ้าหมูไม่อยู่..

กิจกรรมที่เราเรียกว่าธรรมดาๆนั้น จะเป็นกิจกรรมหายากด้วยซ้ำไป..

เพราะอะไรเหรอ ไม่รู้สิ เพราะใครๆก็อยากทำกิจกรรมนั้นกับแฟนตัวเองมั้ง..

เลยเป็นอะไรที่ ไม่ค่อยจะมีใครชวนกันไปดูหนังเท่าไหร่นักหรอก..

 

อืมมมม.. คนอ่านคงจะหาว่าเราบ้า..

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ.. คงเป็นเพราะมารู้สึกแล้วมั้ง..

ว่าสามวัน เจ้าหมูก็ต้องขึ้นเครื่องกลับอเมริกาอีกแล้ว (ณ วันที่อัพ)..

 

เร็วจังเนาะ สามเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก..

ตอนเจ้าหมูกลับมาใหม่ๆ เรายังคิดเลยว่า โอ้โห กลับมาตั้งสามเดือนแน่ะ..

แต่อีกหนึ่งอาทิตย์ต่อจากนี้ เจ้าหมูก็จะต้องขึ้นเครื่องกลับไปที่นู่นอีกแล้ว..

 

แล้วคราวนี้ก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกทีเมื่อไหร่..

เพราะกลับไปคราวนี้เจ้าหมูจะเปลี่ยนบทบาทชีวิตใหม่..

ไม่ได้เป็นพนักงานกินเงินเดือนเหมือนเก่า..

แต่จะกลายเป็นนักเรียนหน้าใหม่กับสังคมใหม่ๆ..

 

ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้กลับมามั้ย..

จากที่เราได้เจอกันปีละสองหน มันจะมีอย่างนั้นอยู่มั้ย..

เพราะอย่างน้อยเราก็ขาด factor สำคัญ นั่นก็คือเงินเดือน..

ที่แน่ๆ เราก็คงจะหาโอกาสไปอ่ะนะ..

 

แต่จากปกติที่ทุกๆหกเดือนเราได้เจอกันที..

หากเราได้เจอกันทุกๆหนึ่งปีแทน มันเป็นยังงัย..

อะไรๆมันจะยังเหมือนเดิมมั้ย ใครจะตอบอะไรได้.. ไม่มี..

 

ทิ้งไดไว้ด้วยเพลงนี้ละกันนะ..

เจ้าหมูหาเจอแล้วก็ส่งมาให้..

ฟังแล้วขี้มูกโป่งเลย..

 

 

 5 9 2 2 9

ไม่เคยจะห่างกัน :: วิน ศิริวงศ์