เหตุเกิดเมื่อ.. . . สี่วีคเอนท์ที่แล้ว.. ฮ่าๆๆ.. ดองจนไดเค็มเท่าทะเลที่ไปมาแล้ว.. . . และหนึ่งสาเหตุที่ทำให้การอัพล่าช้าได้เพียงนี้.. ก็เพราะรูปที่เยอะแยะมากมายเนี่ยแหละ 70 รูปพอดิบพอดี (คือมันขี้เกียจทำรูปน่ะเอง ฮ่าๆๆ).. เพราะฉะนั้นหากจะดูไดวันนี้ เปิดหน้านี้ทิ้งไว้แล้วไปหาอะไรหม่ำๆรอได้เลยค่ะ.. หากใครเน็ทไม่แรง ก็ต้องขออำพัยมา ณ ที่นี่ด้วยนะคะ.. . . เย้ เย้ เย้.. แล้ววีคเอนท์นี้เราก็ได้ไปทะเลกันซะที.. หลังจากที่ต้องเลื่อนออกมาหนึ่งอาทิตย์เนื่องด้วยต้องไปธุระกับที่บ้าน.. มาอาทิตย์นี้ เลยบอกที่บ้านไว้เนิ่นๆเลย.. ไม่งั้นเดี๋ยวจะให้ไปไหนด้วยแบบกระชั้นชิดอีก..
อาหารรองท้อง.. ไม่ใกล้ไม่ไกลใต้ตึกออฟฟิสเราเอง..
จริงๆแล้วหากทำได้ดั่งใจ เราก็อยากไปซักสองคืน.. แต่การที่จะลางานวันศุกร์นี่ช่างยาก.. เพราะว่าตอนนี้งานที่ออฟฟิสยุ่งมากๆ.. แล้วหลังจากพี่เยาว์ออกไป เราก็ยุ่งเลย.. เพราะพี่คนใหม่ก็ยังไม่ค่อยคล่องมากนัก.. หากเราจะหยุด มีหวังหัวหน้าจะได้สวดใส่แน่ๆ.. เราก็เลย.. สองวันก็สองวัน.. ได้สองวันก็ยังดีกว่าไม่ได้เลย.. ก็จริงอ่ะเนอะ.. ปีที่ผ่านๆมา เราก็ได้ไปกันแค่สองวันเท่านั้นเหมือนกัน..
การเดินทางอันแสนวิเศษ.. น่าจะเปิดเพลงนี้จะได้เข้ากับชื่อภาพ.. หุหุ..
แต่โลเกชั่นก็ยังเหมือนเดิมนะ.. กะไปหัวหิน.. เหมือนชอบบรรยากาศทะเลทางตะวันตกมากกว่า.. เป็นความเคยชินด้วยมั้ง เพราะหากไปทางตะวันออกก็ไม่รู้จะไปไหนดี.. ตอนแรกก็หาโรงแรมแถวปราณด้วยนะเพราะไม่เคยไปกันเลย.. แต่โรงแรมให้เลือกมันน้อยอ่ะ.. แล้วปราณจะแบบว่า.. หากไม่อยู่โรงแรมแพงหูฉี่ห้าดาวไปเลย.. ระดับรองลงมันก็น้อย แล้วก็มีอีกทีคือแบบสามดาวไปเลย..
ทางขึ้นโรงแรม.. ยิ่งใหญ่อลังการมากๆ พื้นหินอ่อนทำให้นึกถึงประเทศกรีก.. (เกี่ยวมั้ยน่ะ)..
คือว่า อย่างปีที่แล้วเนี่ย เราพักกันแบบประหยัดหน่อย.. อารมณ์ประมาณว่า จะพักที่ไหนคืนละพันห้ากับห้าพัน.. มันก็ได้ไปทะเลเหมือนกัน เก็บเงินไปกินอาหารทะเลอร่อยๆดีกว่า..
แต่พอมาปีนี้ ไม่รู้สิ กลับคิดว่า.. เจ้าหมูก็กลับมาไทยแค่ปีละครั้ง.. เราก็ได้เที่ยวกันปีละครั้ง.. นานๆได้เที่ยวกันที.. เพราะฉะนั้นปีนี้ เราขออยู่แบบดีๆหน่อยละกัน..
หากเราไปอยู่สองคืน อันนั้นมันก็คงแพงจริง.. แต่นี่เราอยู่แค่คืนเดียว ก็ยังพอสู้ราคาได้อยู่.. [การมีและไม่มีเงินเดือนมันมีผลในการตัดสินใจอย่างนี้นี่เอง..] เพราะฉะนั้น เกณฑ์ในการเลือกโรงแรมปีนี้เลยต่างกับปีที่แล้วเลย..
พอจะไปวันเสาร์อาทิตย์.. ประมาณวันพุธก็โทรหาที่พักละ.. แต่แบบว่า งงมากกกกกกกกกกกกกกกกก.. โทรไปหาที่ไหนๆ เค้าก็ได้แต่บอกว่าห้องเต็มทั้งนั้นเลย.. เรียกว่าหาที่ไหนๆจนถอดใจไปแล้วอ่ะ.. ทำไมหาที่พักไม่ได้ซะที.. จนมานึกได้ว่าแบ๊งค์เราเค้ามีโคกับเอเจนซี่ที่นึง เลยลองดูดีกว่า..
พอเข้าไปก็เลยเจอโรงแรมนี้ Alila Cha-Am.. โรงแรมอะไรอ่ะ ไม่รู้จัก เพราะส่วนใหญ่ในเว็บเราดูแต่ All Resort แถมในเว็บของแบ๊งค์เรารูปก็ยังไม่มีอีก แล้วมันจะดีมั้ยเนี่ย..
แล้วพอน้องเราโทรศัพท์เข้ามา เราก็เลยถามไปลอยๆว่า.. จะไปหัวหิน มีโรงแรมที่ไหนแนะนำหรือเปล่า.. เค้าก็พูดขึ้นมาทันทีเลยว่า Alila.. โดยที่เรายังไม่ได้เอ่ยอะไรเลยนะ.. น้องบอกว่า Its awesome.. quote มันมาเลย..
น้องเคยไปพักมาแล้ว แล้วบอกว่ามันเจ๋งมาก.. ได้คำยืนยันอย่างนี้ เลยหยุดที่โรงแรมนี้เนี่ยแหละ.. แต่ไม่ได้จองของแบ๊งค์หรอกนะ เพราะก็ยังแพงอยู่ดี.. เราไปจองผ่าน http://www.latestays.com/ แทน.. ราคาดี ไม่แพงมาก.. เฮ้ออออออออ.. ได้โรงแรมละ สบายใจหน่อย.. นึกว่าจะไปอดไปซะละ.. ตอนนี้ก็ไม่มีอะไร นอกจากนับวันรอ.. อิอิ..
ชอบห้องน้ำมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ..
พอมาวันเสาร์ จากที่บอกว่าจะออกแต่เช้า.. นั่นก็ได้แต่เป็นความคิดไป.. ฮ่าๆๆ.. คืออย่างที่เล่าหน้าก่อนน่ะล่ะ คืนวันศุกร์ได้ไปงานน้องยุ้ยมา.. มาวันเสาร์ มันเลยเกิดอาการไม่อยากตื่น.. หุหุ.. แต่มันก็ต้องตื่น เดี๋ยวไปถึงเกือบค่ำแล้วจะไม่คุ้มค่าสถานที่.. ฮ่าๆๆ.. เราเลยออกจากบ้านประมาณสิบโมง.. แต่เจ้าหมูยังไม่เสร็จ เลยไปนั่งรอที่ Au Bon Pain ตรงออฟฟิส.. สรุปกว่าเราจะออกจากกรุงเทพได้ก็ปาเข้าไปเที่ยง -_-
แต่ไปชะอำนี่ก็ดีนะ คือไม่รู้หรอกว่าขับถนนอะไร.. รู้แต่ว่าตรงไปอย่างเดียว.. ไม่นานก็ถึง.. ฮ่าๆๆ.. แต่สงสัยไม่ได้ไปนานไปหน่อย เลยเกิดอาการเบลอ.. พอมาถึงแยกซ้ายไปเพชรบุรี ตรงไปประจวบฯ ก็เกิดอาการสับสนซะนี่.. คือหากเราจะไปหัวหิน เราคงเลือกป้ายประจวบฯ.. แต่เพราะเราจะไปชะอำงัย พอเห็นเพชรบุรีเลยเกิดอาการเง็ง.. ก็เห็นในแผนที่โรงแรม เค้าบอกว่าไปทางหาดเจ้าสำราญได้.. แล้วไอ้ทางที่เลี้ยวไปเพชรบุรีมันก็บอกว่าไปหาดเจ้าสำราญ..
สรุปคือ ไปผิดทางครับ.. คือสุดท้ายเราก็ไปถึงอ่ะนะ.. แต่ไปถึงแบบอ้อมๆ ไม่ใช่ถึงแบบเบิร์ดๆ.. ฮ่าๆๆ.. แต่จริงๆแล้วเป็นเพราะเค้าอยากอยู่กับเจ้าหมู (ในรถ) นานๆต่างหากเล่า.. ไม่ได้หลงอะไรเล้ยยยยยยยยยยยยยย.. ฮ่าๆๆ..
วินาทีแรกที่เห็นโรงแรม.. โอ้ววววววว.. ทำไมมันได้ดูกว้างใหญ่มโหฬารเช่นนี้.. ทีแรกที่เห็นในรูปเนี่ย นึกว่าเค้าใช้เลนส์กว้าง มันเลยดูใหญ่.. แต่ไม่ใช่ฮะ สถานที่ของเค้ามันใหญ่ของจริง..
เห็นแค่แว๊บแรกก็รู้สึกได้ละ ว่าทำไมน้องถึงบอกว่าที่นี่ "awesome".. พอเห็นห้องพัก สองหมูก็ยิ่งตื่นตาตื่นใจกันไปใหญ่.. เป็นแนว modern + industrial + ติสท์ๆ ผสมกันไป.. ห้องกว้างขวางมากมาย เรียกว่ามาอยู่กันยกแก๊งค์ได้เลย.. และที่เจ๋งที่สุดก็คือห้องน้ำ.. ที่อื่นเป็นเอ้าท์ดอร์ชาวเวอร์ก็เหอะ.. เห็นของที่นี่แล้วชิดซ้ายไปเลย.. แบบว่า อยากได้กลับมากรุงเทพด้วย..
แต่ก็นะ ถึงห้องจะเจ๋งเช่นไร เรื่องปากท้องก็ย่อมสำคัญกว่า.. ฮ่าๆๆ.. รอของมาส่ง ล้างหน้าล้างตา ดูทีวีนิดหน่อย เราก็ออกไปหาของกินดีกว่า.. ก็แหม ตอนนั้นปาไปบ่ายสามแล้ว ยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยงกันเลย.. แบบว่า หิ้วท้องจากกรุงเทพเพื่อมาทานอาหารทะเลกันโดยเฉพาะนี่นา.. หุหุ..
ถามพนักงานก่อนหน้า เค้าบอกว่าแถวนี้ร้านทะเลก็อร่อยเยอะ.. ไม่มีเหตุจำเป็นที่ต้องไปเบียดเสียดผู้คนถึงหัวหินเลย.. เค้าแนะอยู่สองร้าน คือ อาเล็ก (หากอ่านแบบไฮโซหน่อยก็คือ Alex) กับร้านชายเล ซึ่งทั้งสองอยู่ห่างจากโรงแรมไปแค่สิบนาทีเอง..
ดูๆแล้ว แต่ละร้านดูเหมือนๆกันไปหมด.. เราก็จะเจอร้านอาเล็กก่อน แต่ร้านมันไม่ติดทะเลอ่ะ ไหนๆมาทั้งทีแล้ว ขอทานอาหารทะเลกับบรรยากาศเต็มๆซะหน่อย.. เราเลยเลือกไปร้านชายเลแทน ทั้งๆที่คิดว่ามันน่าจะแพงกว่า (เพราะโลเกชั่น) ก็เหอะ..
ด้วยความหิวจัด ก็เตรียมสั่งกันเต็มที่.. แต่ก็ต้องดูตัวเองนิดนึง ว่ามากันสองคน หากโลภมากจะทานไม่หมด.. เราเลยจำกัดสั่งกันแค่สามอย่างก็พอ.. เจ้าหมูอยากทานปลา แต่เค้ามีแต่ตัวใหญ่.. หากเล็กลงมาก็จะเป็นพวกปลากระบอก จะอร่อยเปล่าไม่รู้.. กลัวมันจะออกมาเป็นเหมือนพวกปลาแห้งทอด.. เลยบอกว่าหากอยากทานก็สั่งมาเหอะ ดีกว่าสั่งมาแล้วไม่อร่อยแล้วเสียของ.. แต่ร้านนี้เค้าดีล่ะ บอกว่ามีเมนูปลาสองใจด้วย.. คือเราสามารถแบ่งอย่างละครึ่งตัวไปทำสองเมนูได้.. เราเลยมาลงที่ปลาทอดน้ำปลากับปลาทอดกระเทียม..
แต่มีเมนูนึงที่ผิดพลาดทางเทคนิคไปหน่อย นั่นก็คือเมนูหอยลาย.. คือจากที่เราจะสั่งกับแค่สามและข้าวเปล่าสอง.. เจ้าหมูไปเห็นเมนูอาหารจานเดียวซึ่งก็ดูน่าทานและไม่แพง.. และหนึ่งในนั้น เค้ามี ข้าวผัดหอยลายผัดเนย.. อะแฮ่มๆ หากตั้งชื่ออย่างนี้ คนก็ต้องเข้าใจว่าเป็นข้าวผัดใช่มั้ยคะ.. เลยกะว่าเอาข้าวผัดอันนี้จานนึงแทนข้าวที่สั่งไป..
แต่เหตุไฉน อยู่ๆก็มีเมนูหอยลายผัดมาส่งที่โต๊ะ.. เราก็บอกพนักงานเค้าไปว่าไม่ได้สั่ง แล้วชี้ชื่อในเมนูให้ดู.. พนักงานก็ทำหน้าจ๋อยๆ.. เราก็กลัวเค้าจะ get in trouble.. แต่ที่ไหนได้ พอเค้ากลับมา เค้าก็เอาหอยลายจานเดิมน่ะล่ะ.. ตักปริมาณออกไปหน่อย แล้วเพิ่มข้าวสวยเข้าไป.. สรุปคือ เจ้าข้าวผัดหอยลายผัดเนยของเค้าเนี่ย.. คือข้าวสวยกับหอยลายผัดเนย.. ฮ่วยยยย.. เราก็เลยต้องยอมรับแต่โดยดี โทษฐานที่อ่านเมนูเค้าไม่เข้าใจ..
ทานกันเสร็จแล้วก็เดินถ่ายรูปแถวๆร้านนิดหน่อย.. บรรยากาศดีกว่าร้านเจ๊เขียวเยอะเลย.. เพราะที่นี่เราสามารถไปเดินเล่นบนหาดได้จริงๆ.. แล้วเราก็ตีรถกลับโรงแรม เพราะแถบนั้นมีแต่ร้านอาหาร.. ไม่ได้เป็นตลาดเหมือนหัวหิน.. แต่หากมี มันก็เช้าไปอยู่ดีน่ะล่ะ.. มาเดินเล่นถ่ายรูปที่โรงแรมดีกว่า.. มาเก็บเกี่ยวบรรยากาศ.. ถือนโยบายว่า เสียค่าห้องแพง ก็ต้องถ่ายรูปสถานที่ให้คุ้ม.. ฮ่าๆๆ..
ทริปนี้ได้ควักกล้องใหญ่มาใช้กับเค้าซักที.. เจ้าหมูชอบบอกว่า Canon ใหญ่เราน่าสงสาร.. เพราะซื้อมาก็ไม่ค่อยได้เอามาใช้เลย.. ก็นะ เราไม่ค่อยได้ไปไหนนี่.. จะให้พกกล้องใหญ่ไปตามห้างก็ขี้เกียจอยู่.. ฮ่าๆๆ..
เสียดายที่ฟ้ามืดไปหน่อย เห็นแล้วก็รู้เลยว่าเดี๋ยวฝนต้องมาเยี่ยมแน่ๆ.. พอ (คิดว่า) ถ่ายรูปได้ใจแล้วก็กลับไปนั่งพักที่ห้องดีกว่า.. แล้วก็เป็นดังคาด พอค่ำหน่อยฝนก็เทลงมาอย่างบ้าคลั่ง..
นี่ดีนะเนี่ยที่เราเพิ่งทานกันมา.. เพราะฟ้าฝนอย่างนี้ ไม่ควรออกไปไหน.. ก็คุยกันว่า หากหิวก็ค่อยสั่ง room service มาละกัน.. แต่พอถึงเวลาหิว เปิดเมนูดู เห็นราคาแล้วจะเป็นลม.. สรุป คืนนั้นเรายอมทนหิวกันละกัน เพราะราคามันช่างแสนแพง.. ฮ่าๆๆ..
ตกดึกหน่อย ฝนซา ก็ออกจะไปเล่นน้ำ.. เสียดายที่วีคเอนท์นี้มี outing ของบริษัทรถยนต์ยี่ห้อหนึ่ง.. ทำให้โรงแรมเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย.. พอเราจะไปว่ายน้ำก็ไม่สนุก.. เพราะเค้ามากันเป็นทีม ร้องโหวกเหวกเสียงดัง เราเล่นได้แป๊ปเดียวก็ขึ้นแล้ว..
แต่ก็ยังดี ที่กลับไปแล้วยังมีอะไรให้ทำ.. นั่นก็คือนั่งดู AF.. ฮ่าๆๆ.. อย่าบอกใครเชียวว่าอุตส่าห์มาทะเลทั้งที ยังจะอุตส่าห์ดู.. แต่วันนี้เซ็งมากมาย เพราะว่าน้องโบว์ต้องออกจากบ้านไป.. เรายังนึกว่าเค้ามีลุ้นจะได้แช้มป์นะเนี่ย เสียดายๆๆๆๆ..
สรุปคืนนั้น นั่งดูเอเอฟ พอจบแล้วก็ดูอย่างอื่นไปเรื่อยๆ.. แล้วก็มาหลับคารีโมตไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้.. หมดไปหนึ่งวันอินชะอำ.. ว่าแล้วก็ไม่อยากกลับไปทำงานเล้ยยยย..
เมื่อกี้เราทานที่ชั้นล่าง.. ส่วนข้างบนมีอะไร ตามเค้าไปดีกว่า.. อิอิ..
มาเช้าวันอาทิตย์ เราก็พยายามจะตื่นเช้ากันซักหน่อย.. จริงๆก็ไม่ใช่อะไรมากหรอก แค่กลัวตื่นไม่ทันไปทานเบรคฟาสท์.. ฮ่าๆๆ.. อย่างนี้ที่บ้านเรียกว่างกคูณสอง เพราะหนึ่ง กลัวไม่ได้ทานแล้วจะเสียสิทธิ์ ไม่คุ้มค่าห้อง.. และสอง เพราะว่าเมื่อคืนงกไม่ยอมสั่งรูมเซอร์วิส เลยต้องทนหิวไปทั้งคืนโดยปริยาย.. 5555.. แต่อาหารเช้าเค้าไฮโซมากนะขอบอก.. ไม่ใช่ typical ABF buffet เหมือนที่อื่นทั่วๆไป.. ที่นี่เค้ามีเป็นเซ็ทให้เราเลือก มีอยู่สี่แบบ.. ทั้งเซ็ทข้าวต้ม เซ็ทอเมริกันเบรคฟาสท์อีกสองสามแบบ..
หากจะมองถึงความคุ้ม (ยังคงติดพันเรื่องความงก).. มันก็อาจไม่คุ้มมาก เพราะว่าเราก็ทานได้แค่เซ็ทเรา.. |
June 12th-13th, 2008 
