เช้านี้เลยกะไปเดินแถวบางลำพู.. ก็แหม แถวนี้ขึ้นชื่อว่าของกินเยอะ..

ตั้งใจแต่แรกว่าจะไปจอดรถที่ตึกของกทม เพราะหากให้ไปจอดที่วัดคงหมดสิทธิ์..

จอดเสร็จก็จะได้เดินดูของกินเลยทันทีด้วย ใกล้ดีๆ ชอบๆ..

มีเวลาประมาณสิบห้านาที จะซื้ออะไรดี ทำไมคิดไม่ออก..

ของกินก็เยอะนะ แต่แต่ละอย่างมันแลดูไม่น่าสนใจอ่ะ..

จริงๆแล้วตั้งใจจะซื้อแต่ของหวาน แต่ไม่มีอะไรเตะตา..

สรุปก็เลยไปลงเอยที่เอแคลร์ของ S&P บวกผัดผักแขนงหมูกรอบ..

แอบไม่ปลื้มเท่าไหร่เพราะวันศุกร์ก็เพิ่งเอาเอแคลร์ไปถวาย..

แต่เนื่องด้วยไม่รู้จะซื้ออะไรจริงๆ เลยต้องถวายของซ้ำกันสองวันติด..

ซื้อเสร็จก็ต้องรีบวิ่งไปวัด เพราะปกติ 10.30am ก็ต้องรีบจัดโต๊ะแล้ว..

ไปถึงแล้วที่บ้านของหลวงพี่ก็มากันเกือบหมดแล้ว ยกเว้นสองพี่สาวกับพี่เขย..

หม่าม๊าเตรียมอาหารมาเยอะมากกกกกกกกก ตั้งสี่ห้าอย่าง..

และเพราะวันนี้เป็นเสาร์ ญาติโยมของพระใหม่ก็มาเยอะมาก..

แล้วอาหารก็เลยเยอะมากกกกกกกกกกกกกตามไปด้วย.. เยอะจริงๆ..

แบบว่า อาหารล้นโต๊ะเลยอ่ะ.. มีครอบครัวนึงเลี้ยงพิซซ่าด้วย..

รอซักแป๊ปพระก็มา.. เราก็ประเคนอาหาร รอท่านฉัน..

แต่ละครอบครัวก็คอยดูว่าแต่ละรูปจะฉันอะไรบ้าง..

เอ.. คนอื่นเค้าทำกันเปล่าไม่รู้นะ.. ฮ่าๆๆ..

แต่เราน่ะทำ คือชอบดูงัยว่าท่านชอบฉันอะไร..

ท่านฉันเสร็จพวกเราก็ทานกัน.. พออิ่มหลวงพี่ก็มาคุยกับพวกเรา..

หลวงพี่ก็เล่าเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน.. มีกิจกรรมอะไร..

เรียนหนักแค่ไหน.. อยู่ดีเป็นสุขอย่างไรบ้าง.. ฟังแล้วก็รู้สึกดีแต่แอบเหนื่อยแทน..

ทุกเช้าหลวงพี่จะต้องตื่นมาตอนตีห้าเพื่อเตรียมออกบิณฑบาต..

ออกได้ตอนฟ้าสาง ซึ่งส่วนใหญ่จะออกประมาณตีห้าห้าสิบ..

ท่านก็จะเดินไปแถวๆวัด เปลี่ยนเส้นทางไปเรื่อย พอบาตรเต็มก็กลับ..

ตารางบิณฑบาตประมาณหนึ่งชั่วโมง พอกลับมาก็ฉันเช้า..

อาจมีเวลาพักเล็กน้อยแล้วแต่วัน แล้วก็มีทำวัดเช้าหรือเรียนก็ว่าไป..

สิบเอ็ดโมงก็ฉันเพล ซึ่งหากเราไปได้ก็จะไป (ประมาณวีคละสองครั้ง)..

ฉันเพลเสร็จก็มีเวลาพักนิดหน่อย ก่อนไปเรียนตอนบ่ายสอง..

แล้วก็ต่อด้วยทำวัดเย็น.. แถมตอนกลางคืนก็ยังมีเรียนต่ออีก..

ซึ่งกว่าจะเรียนเสร็จก็ปาเข้าไปห้าทุ่ม แล้วก็อาบน้ำเข้านอน..

แบบว่า ฟังแล้วเหนื่อยแทนจริงๆ.. แต่โดยรวมแล้วหลวงพี่ก็ดูสบายดี..

พระเพื่อนก็ดูสนิทสนมกลมเกลียวกันดี..

หลวงพี่โชคดีที่ได้อยู่กุฏิที่มีพระใหม่เยอะ ไม่งั้นบางกุฏิมีกันแค่สองรูปเอง.. เหงาแย่..

** อิอิ.. ให้ทายคนไหนคือพระกวาง.. **

พวกเราก็อยู่คุยกันจนเกือบบ่ายสอง ก่อนหลวงพี่ลาไปเตรียมเรียน..

แล้วเรากับครอบครัวหลวงพี่ก็แยกตัวกัน เพราะจอดรถกันคนละที่ด้วย..

เราเองก็กลับบ้าน เพราะนึกว่าจะไปรับแม่ไปข้างนอก..

แต่พอสรุปถึงบ้าน แม่เกิดอาการขี้เกียจไม่อยากไป -_-“

สรุปกลับบ้านไปก็ไม่ได้ทำอะไร ไม่ได้ออกไปไหน..

เห็นดังนั้นแล้ว จะมีอะไรที่ดีกว่าสิ่งนี้มั้ยล่ะ..

เราเลยจัดการเปิดแอร์ เปลี่ยนชุด แล้วนอน!!~

เหมือนอดหลับอดนอนมานาน.. ฮ่าๆๆ.. กว่าจะตื่นมาอีกทีก็ทุ่มนึง..

ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ตื่นมาเพราะน้องตะโกนเรียกให้ไปทานข้าว.. ฮ่าๆๆ..

ก็ไม่มีอะไรละ ออกไปซื้อของถวายเพลวันอาทิตย์..

พอกลับมาก็ได้เวลาดู AF พอดี.. กิน นั่ง ดูทีวี.. กิจกรรมหลักในช่วงวีคเอนท์..

ส่วนวันอาทิตย์ก็ไม่ต่างจากวันเสาร์เท่าไหร่นัก..

ตื่นเวลาพอๆกัน.. ไปวัดเวลาพอๆกัน..

แต่วันนี้ไม่ต้องไปหาซื้อของเพราะได้เตรียมมาเรียบร้อยแล้ว..

จากประสบการณ์เมื่อวันเสาร์ เราไม่ต้องเอาอาหารไปมาก..

เพราะส่วนใหญ่แล้วเกือบทุกครอบครัวของพระใหม่จะไปกัน..

บ้านสองสามอย่างก็เต็มโต๊ะแล้ว.. เราเลยเอาแต่วุ้นไปอย่างเดียว..

แต่.. วันนี้คนไม่เยออย่างที่คิดแฮะ.. เราล่ะแปลกใจ..

หลักๆก็มีแค่สองสามครอบครัว แต่ครอบครัวละน้อยคนงัย..

ไม่เหมือนครอบครัวหลวงพี่ วันนี้ร้านปิดเลยมากันเต็มเลย..

คือโดยปกติแล้ว หม่าม็ามักจะเตรียมอาหารไปเยอะมากๆๆๆๆ..

แต่พอเยอะไปเจอกันเยอะ มันก็เลยกลายเป็นเยอะสุดๆ..

แต่วันนี้ส่วนใหญ่จะเยอะเพราะบ้านหลวงพี่คนเดียว คนอื่นหายกันไปหมด..

แล้วเหมือนเมื่อวาน พระฉันเสร็จก็ถึงตาเราทานมั่ง..

เสร็จแล้วก็นั่งคุยนั่งเล่นกัน.. วันนี้เด็กๆมาเต็มเลย คึกคักสุดๆ..

แล้วก็อยู่กันจนเกือบบ่ายสองก่อนหลวงพี่ไปเรียนเช่นเคย..

** Mo-Mo Paradise @ CTW.. **

แยกย้ายจากหลวงพี่และครอบครัว วันนี้เราก็มีโปรแกรมพิเศษ..

ต่อคำถามที่หลวงพี่ชอบถามว่า โยมได้ไปออกกำลังกายหรือยัง..

หลังจากวันนี้ เราก็สามารถตอบได้ว่า ไปมาแล้ว.. ฮ่าๆๆ..

เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า.. เย็นนี้เรานั้นมีนัด..

อ๊ะ อ๊ะ.. ไม่ต้องตกใจกันจ้า.. มีนัดกับเพื่อนพ้องจากออสตินน่ะล่ะ..

นัดไว้หกโมง แต่กว่าจะเสร็จจากวัดก็บ่ายสองละ..

หากจะกลับบ้านก็รู้สึกว่ามันจะย้อนไปย้อนมาไปหน่อย..

ระหว่างนั้นเราจะทำอะไรดีล่ะ..

โฮะๆๆ.. เพื่อให้ตอบสนองคำมั่นที่เราได้มีให้หลวงพี่..

เราก็ใช้ช่วงเวลาที่ว่างนี่ไปยิมดีกว่า.. ฮ่าๆๆ.. ไม่ได้ไปมาซะนาน..

ก็ไปเล่นเครื่องๆนั่นแหละ เล่นไปแค่ครึ่งชั่วโมงก็จะเป็นลมแล้ว..

แบบว่า ห่างไปกี่เดือนล่ะเนี่ย พรุ่งนี้เตรียมตัวปวดเมื่อยได้เลย..

เสร็จก็อาบน้ำ แต่งตัว ออกไปที่นัดพบดีกว่า..

ไปถึงก่อนใคร.. ไม่เป็นไร เพราะตั้งใจไปออกกำลังกาย (อีกรูปแบบ) อยู่แล้ว.. ฮ่าๆๆ..

แต่ก็ได้แต่เดินน่ะล่ะ ไม่ได้ซื้ออะไร.. ซักแป๊ปพี่ฝนก็ตามมาแจม..

ดูนั่นดูนี่กันไปพอประมาณ แล้วก็ได้เวลาไปที่ร้านเพราะเราไปจองไว้ก่อนหน้า..

ร้านที่เลือกวันนี้ เป็นร้านชาบูที่เคยเล่าในไดแล้ว.. Momo Paradise..

พี่ฝนไปเห็นร้านนี้จากหนังสือ เลยขอเสนอร้านนี้ไป..

เป็นร้านสุกี้/ชาบูญี่ปุ่น.. เหมือน Akiyoshi มากกว่า Nobu..

จากประสบการณ์คราวก่อน เราว่ามันก็โอนะ..

ชอบที่เราเลือกผักเองได้ ไม่ต้องคอยสั่งเค้าเหมือนที่อื่น..

แต่ที่ไม่ชอบอย่างเดียวและไม่ประทับใจก็คือ space บนโต๊ะ..

มันจะแคบมาก พอมีหม้อนี่ บนโต๊ะแทบจะวางอะไรไม่ได้เลย..

** เห็นแล้วอยากกินขึ้นมาทันทีเลย.. **

แต่ก็โอน่ะ ถือซะว่าเรามานั่งสังสรรค์ + เม้าท์กันมากกว่า..

แต่เพราะไปกันหกคน ทานสองหม้อ มันเลยเหมือนจะมีสองวงคุย..

จะมีตอนหลังๆเนี่ยแหละ ที่สาวๆจะผนึกกำลังคุยกัน..

ซึ่งหากให้เดาก็คงจะรู้กันใช่มั้ยว่าคุยกันเรื่องอะไร.. ฮ่าๆๆ..

นั่งกันนานใช้ได้เลย ว่าแล้วก็สงสารคนที่รอคิว..

เพราะหากคิดจะรอโต๊ะจากเราคงทนโมโหหิวไม่ไหว.. ฮ่าๆๆ..

อยู่กันประมาณสามทุ่มกว่าๆมั้ง แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน..