ก่อนอื่นต้องขอออกตัวก่อนว่า.. จุดประสงค์ของการอัพไดช่วงนี้ คือจะอัพเก็บไว้ให้หลวงพี่กวางอ่านหลังจากสึก.. เพราะฉะนั้นหากไดวันนี้ใช้ภาษาไม่เหมาะสมหรือไม่ถูกต้องตามคำศัพท์สงฆ์.. ก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี่ด้วยค่ะ.. ... ช่วงนี้ตั้งใจจะมาเยี่ยมเยียนไดบ่อยกว่าปกติ.. เนื่องด้วยตอนนี้เจ้าหมูได้กลายเป็นหลวงพี่หมูแล้ว.. เราคงไม่ได้คุย เจอ พบปะ หรือพูดคุยกันเหมือนปกติทุกวัน.. เราเลยตั้งใจว่าช่วงที่หลวงพี่หมู(ฟ้า)กำลังตั้งใจศึกษาพระธรรมอยู่.. เราจะเข้ามาในนี้เพื่ออัพเดทเรื่องราวชีวิตประจำวัน.. แล้วพอหลวงพี่สึกออกมา หลวงพี่จะได้ catch up.. ว่าช่วงที่ผ่านมา โยมหมู(ชมพู)ได้ไปทำอะไรมาบ้าง.. เพราะฉะนั้น ไดในช่วงนี้คงจะน่าเบื่อหน่อยนะคะคุณผู้อ่าน.. เพราะว่าไดในช่วงสองอาทิตย์นี้คงจะเป็น "ไดอารี่" จริงๆ.. เขียนเล่าเรื่องราวชีวิตและเหตุการณ์ที่เป็นไปในแต่ละวัน.. อาจจะสั้นหรือยาวก็ว่ากันไป.. รูปอาจมีบ้างไม่มีบ้างแล้วแต่สถานการณ์..
หลังจากที่เราได้ไปร่วมพิธีทั้งวันมาเมื่อวาน.. บอกได้เลยว่าทุกคนนั้นเหนื่อยกันน่าดู.. แล้วเราก็ได้แต่นึกว่า ขนาดคนในครอบครัวยังเหนื่อยกันขนาดนี้.. แล้วหลวงพี่หมูล่ะ จะเหนื่อยขนาดไหน.. แล้ววันนี้ก็เป็นวันแรกที่หลวงพี่หมูได้ใช้ชีวิตเป็นพระเต็มตัว.. วันนี้ทั้งวันเราก็ได้แต่นึกว่า หลวงพี่จะเป็นยังงัยมั้งน้อ.. จะปรับเปลี่ยนรูปแบบชีวิตได้มั้ย.. ตารางประจำวันจะโหดเกินไปหรือเปล่า.. อาหารการฉันจะเป็นยังงัย เพราะว่าหลังจากเที่ยงหลวงพี่ก็ฉันไม่ได้แล้ว.. และที่สำคัญ.. หลวงพี่จะใส่จีวรณ์เองได้คล่องหรือยัง.. เพราะพระท่านบอกว่า หากพระรูปไหนยังใส่จีวรณ์ไม่เป็น.. ท่านก็จะไม่ให้ออกไปบิณฑบาตร เพราะมิเช่นนั้น accident อะไรก็อาจเกิดขึ้นได้.. ดังนั้นสองวันแรก พระท่านเลยบอกว่า พระใหม่ยังไม่ต้องออกไปบิณฑบาตรก็ด้วยเหตุนี้แล.. ...
จากที่พระบอกว่าหลวงพี่ยังไม่ต้องออกไปบิณฑบาตรสองวัน.. เราก็คิดว่าเราอยากเอาอาหารไปถวาย แต่ก็ไม่รู้ว่าจะอะไรยังงัย.. วันนี้เลยโทรไปคุยกับน้องเล็ก (น้องสาวหลวงพี่) มา.. วันนี้หม่าม๊ากับปะป๊าพร้อมน้องเล็กได้ไปหาหลวงพี่มาแล้ว.. ก็คือว่า ที่บ้านหลวงพี่ได้ไปตอนสายๆเพื่อถวายอาหารเพลนั่นเอง.. มันเป็นอย่างนี้นี่เอง.. เพราะเราเองก็คิดๆอยู่ว่าจะไปหาหลวงพี่ได้ยังงัย.. ก็นึกว่า option เดียวที่มีก็คือไปตักบาตรตอนเช้า.. แต่อันนั้นอาจยากนิดนึงเพราะเราก็ไม่รู้ว่าไปแล้วจะเจอหลวงพี่มั้ย.. เพราะเราก็ไม่รู้ว่าหลวงพี่จะเริ่มเดินจากตรงไหนยังงัย.. จากตาราง หลวงพี่จะต้องออกบิณฑบาตรระหว่าง 6-7am.. เพราะฉะนั้น หากเราจะไปตักบาตร เราก็ต้องไปช่วงเวลานั้น.. แต่ว่าเพราะว่าวัดของหลวงพี่หมูอยู่แถวบางลำพู ส่วนออฟฟิสของโยมหมูอยู่ตรงสาทร.. เรายังนึกภาพไม่ออกว่า logistics จะเป็นยังงัย.. ถ้าหากรู้ว่าไปถวายเพลได้ก็ดีหน่อย แต่ก็อาจจะยากนิดนึงเพราะเราต้องทำงาน.. นี่เลยกะว่าซักวันนึงคงจะขอหัวหน้าลาช่วงเช้าแล้วไปทำบุญซักวัน.. เพราะหากเลือกช้อยส์ตักบาตรตอนเช้าเนี่ยก็โอนะ.. เพียงแต่ว่าหากเราไปก็คงต้องรีบกลับ หากไปถวายเพลก็ยังอยู่คุยกับหลวงพี่ได้นิดหน่อย..
แต่น้องเล็กบอกว่าหลวงพี่สบายดีไม่มีปัญหาอะไรเราก็สบายใจ.. อยากไปหาหลวงพี่เหมือนกัน แต่ด้วยหน้าที่การงานมันก็ยากนิดนึง.. หลวงพี่บวชวันอาทิตย์ วันจันทร์กับวันอังคารโยมหมูยังไม่ได้ไปหา คงไม่น่าเกลียดเนาะ.. ก็หวังว่า หากโยมหมูมิสามารถไปหาหลวงพี่หมูได้ทุกวัน หลวงพี่หมูคงจะเข้าใจโยมหมูนะคะ..
กลับเข้าสู่โหมดชีวิตประจำวันของเรามั่ง.. (ตามที่บอกว่าจะอัพให้หลวงพี่หมูอ่าน).. วันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก เป็นอีกหนึ่งวันทำงานเหมือนปกติ.. แต่เนื่องด้วยเมื่อวันอาทิตย์เพลียใช้ได้ เช้านี้โยมหมูเลยตื่นสายเป็นพิเศษ.. จากปกติที่อย่างเลทต้องตื่นหกโมงครึ่ง วันนี้โยมนี๋ล่อไปซะเจ็ดโมง.. สรุปกว่าจะได้ออกจากบ้านก็ปาไปเจ็ดโมงสี่สิบ.. สายกว่าเดิมไปเกือบๆครึ่งชั่วโมง.. และก็เป็นเหมือนที่เคยคิดไว้ครับ.. หากออกสายหน่อย รถจะติดมหาโหดดดด.. แต่จะบอกว่าทุกอย่างมันติดกว่าเดิมในระดับที่พอรับได้ คือติดไม่น่าเกลียด.. จนกระทั่ง.. ลงทางด่วนมาเรียบร้อยตรงด่านสีลม แล้วเลี้ยวเข้ามาบนถนนสาทร.. เราติดอยู่บนสาทรเป็นเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! แบบว่า หลวงพี่ช่วยกล้วยปิ้ง.. ติดได้น่าเกลียดมากๆๆๆๆๆ.. คือแบบ เห็นตึกอยู่ข้างหน้าแล้ว แต่รถขยับไปไหนไม่ได้ อยู่ตรงนั้นเกือบชั่วโมง.. ตะก่อนสาทรจะติดยังงัยก็ไม่เคยติดน่าเกลียดแบบนี้.. คิดแล้วก็เซ็ง.. ก็นั่นแหละ เหมือนจะเริ่มวันได้นี่เนาะ (ประชดสุดฤทธิ์).. แต่พอไปถึงออฟฟิสแล้วก็ดีหน่อย พยายามคิดว่า ถึงแล้วๆ เย็นไว้โยม.. แต่เรียกว่าวันนี้สายเป็นประวัติการณ์เลยนะเนี่ยเพราะปกติจะถึงออฟฟิสประมาณ 8am.. แต่วันนี้กว่าจะไปถึงก็เกือบเก้าโมงครึ่งแล้วอ่ะ.. ถึงเป็นคนหลังๆ ไม่เค๊ย ไม่เคย.. แต่การไปสายก็ดีเหมือนกัน เพราะรู้สึกว่าทำงานไม่ทันไรก็พักเที่ยงแล้ว.. ฮ่าๆๆ.. คือตอนแรกเราก็กะว่าวันนี้จะลา(อู้เพราะเพลีย) ซะแล้ว.. แต่ก็ลืมไปว่าวันนี้ที่แผนกเค้ามีนัดทานเลี้ยงกัน.. ก็เลี้ยงส่งพี่เยาว์จากหน้าก่อนนั่นแหละ แต่วันนี้เลี้ยงแบบเป็นทางการ.. คือพี่โอ๊ตเค้าเคยได้สัญญากับพี่เยาว์ไว้แล้วว่าจะพาไปทานเป็ดปักกิ่ง.. เราเลยคุยกันว่าจะไปทานที่ไหนดี พอหัวหน้าเราได้ยิน เค้าเลยมาร่วมแจมด้วย.. ก็ไม่รู้อ่ะว่าเป็ดปักกิ่งที่ไหนอร่อย แต่ที่ใกล้ที่สุดที่นึกออกก็คือเชียงกรีล่าตรงธนิยะ.. หัวหน้าเราก็จัดแจงชวนคนโน้นคนนี้ไป จากที่จะไปกลุ่มเล็กๆก็กลายเป็นใหญ่.. แถมจากที่พี่เลี้ยงเค้าเลี้ยงใหญ่ไปแล้วรอบนึง วันนี้เค้าก็เลี้ยงเป็นรอบที่สองอีก.. วันนี้เราเลยออกไปทานกันเร็วนิดนึง พี่เค้าจัดการจองโต๊ะ จองเป็ดไว้เรียบร้อย.. พอเราไปถึงร้านเราก็เลยนึกได้ว่าเราลืมเอากล้องไป.. เหอะๆ อดเลย.. แต่ก็เหอะ หากเอาไปจริง เราก็คงมิสามารถถ่ายอาหารทุกอย่างเหมือนปกติได้หรอกนะ.. เพราะฉะนั้นอาหารมื้อไฮโซครั้งนี้คงไม่มีให้หลวงพี่ดูนะคะ.. (เราจะได้ไม่บาปด้วย.. อิอิ..) ก็ทานกันไป อิ่มอ้วนสุดๆ.. แล้วก็สรุปได้ว่า เราสั่งกันเยอะเกินไป (เช่นเดิม) ฮ่าๆๆ.. แต่หลวงพี่ไม่ต้องกลัวว่าเราจะบาปเพราะทานทิ้งๆขว้างๆนะคะ.. เพราะอาหารที่เราทานกันไม่หมดก็ได้กลายเป็นอาหารมื้อบ่ายของพวกเราต่อ.. ฮ่าๆๆ.. เย็นนี้โยมนี๋เลยไม่ได้ทานข้าวเย็นเหมือนหลวงพี่หมู.. ก็นั่นแหละค่ะ ทานกลางวันเสร็จ ตกบ่ายก็ง่วงกันนิดหน่อย.. แต่ก็ทนๆทำงานไปนั่นแหละ พอหกโมงปุ๊ปก็เด้งปั๊ป.. แอบรู้สึกไม่ดีเล็กน้อยเพราะวันนี้เข้าสาย แต่มัน ช.ม.ด. เพราะมันง่วงจริงๆ.. ถึงบ้านตอนเกือบๆเจ็ดโมง อาบน้ำอาบท่า แล้วก็มานั่งพิมพ์ไดนี่แล.. วันนี้ก็เขียนมาซะยาวเลย รูปก็คงไม่มี.. แต่ก็ตามที่บอกไว้แต่แรกน่ะแหละ ว่าอยากจะอัพให้หลวงพี่ได้อ่านหลังสึกแล้ว.. ก็ไม่รู้ว่าจะเข้ามาทุกวันได้หรือเปล่า แต่ก็จะพยายามละกัน.. หวังว่าหลวงพี่คงสบายดี แล้ววันพุธโยมนี๋จะไปไหว้ค่ะ.. (พร้อมกราบงามๆหนึ่งที)..
.
.
ป.ล. รูปจากงานบวช คงต้องรอให้ได้จากกล้องบ้านหลวงพี่ก่อน เพราะเราไม่ได้ถ่ายเยอะ.. (จริงๆแล้วเราก็ถ่ายมาพอสมควรแหละ แต่ไม่อยากเอามาลง เพราะกะจะอัพย้อนหน้างานบวช และสอง คิดว่าหลวงพี่อาจอยากเก็บรูปเป็นส่วนตัวมากกว่า เดี๋ยวหากถามหลวงพี่แล้วหลวงพี่โอเค.. เราค่อยเอามาลงให้ดูนะคะ.. หวังว่าคงเข้าใจกันเนาะ.. )
|
Posted on Mon 9 Jun 2008 22:58 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
