อิอิ.. วันนี้มีเรื่องให้มาอัพทิ้งทวนก่อนอัพเรื่องสิงคโปร์จนได้.. แบบว่า นานๆได้ไปทำอะไรอย่างนี้ทีก็เลยขอซักหน่อย.. พูดมาอย่างนี้ ก็พากันสงสัยกันแล้วใช่มั้ยคะว่าไปทำอะไรมา.. แต่ก็นะ อ่านไดเรา มีหรือที่จะไม่เกี่ยวกับเรื่องกิน.. ฮ่าๆๆๆๆ.. เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า.. (หากจะย้อนไปไกลซักหน่อย..) เมื่อตอนต้นปี แผนกเราเค้าก็มีงานปีใหม่เหมือนบริษัทอื่นๆทั่วไป.. และหนึ่งในกิจกรรมก็มีการจับฉลากกัน.. ซึ่งรางวัลส่วนใหญ่ก็อลังการทั้งนั้น.. ไม่ว่าจะเป็นรางวัลที่พักที่รีสอร์ทไฮโซ หรือ voucher ทานบุฟเฟ่ต์สุดคุ้ม..
ตอนนั้นเราก็ลุ้นอยู่.. จำได้เลยว่าตอนนั้นได้เบอร์ 30.. แต่พอรางวัลออกทีไร เลขที่ได้ก็มักจะเฉียดๆ.. 3 มั่ง 31 มั่ง.. สรุปพอหมดรางวัล เราก็ไม่เห็นได้อะไรเลย.. แอบเศร้า.. ฮ่าๆๆ.. แต่ก็มีเพื่อนเราคนนึงที่โชคดี ได้รางวัลไปทานบุฟเฟ่ต์ฟรีที่รร. สุโขทัย.. อ่านกันมาจนถึงตอนนี้ก็พาลสงสัยกันใช่มั้ยคะ.. ว่าเพื่อนเราได้รางวัลแล้วเกี่ยวอะไร.. เราไม่ได้มีเอี่ยวกับเค้าซะหน่อย.. แต่สุดท้ายมันก็มีเอี่ยวจนได้ครับ.. เพราะเมื่อวานตอนที่นั่งทำงานอยู่ดีๆ.. เพื่อนคนนี้ก็บอกว่ามี voucher บุฟเฟ่ต์ช้อคโกแลต ใครไปกินให้ที..
อะฮ้า.. เพื่อนเราดูเหมือนจะใจดีใช่มั้ย แต่มันมีข้อยกเว้นอยู่หน่อย.. คือว่าตัวบัตรมันได้หมดอายุไปแล้ว แต่เค้าโทรไปคุยกับพนักงานโรงแรมแล้ว.. เค้าบอกว่าใช้ได้อีกหนึ่งทีคือวีคเอนท์นี้ โดยที่วันเสาร์เป็นวันสุดท้าย.. เราเลยต้องช่วยๆเค้าหน่อย.. ฮ่าๆๆ.. เราเลยบอกว่าจะไปกับตวงให้ก็แล้วกัน.. ฮ่าๆๆ.. เหมือนว่าเราจะเป็นคนช่วยเค้า.. แต่เค้าก็เป็นคนช่วยเราเหมือนกัน.. เพราะหากไม่มี voucher มีเหรอที่เราจะมีปัญญามากินที่นี่.. ฮ่าๆๆ (อีกที).. วันนี้เลยขอทำตัวไฮโซซักวันละกันนะ.. ไปกันสองสาวกับตวง.. เป็น girl quality time ครั้งสุดท้ายก่อนเราไปสิงคโปร์สองอาทิตย์..
หากจะท้าวความกันซักหน่อย.. กับตวงนี่ ตอนที่เข้าแบ๊งค์มาใหม่ๆก็เห็นตวงเดินไปเดินมา นั่งอยู่คอกใกล้ๆกัน.. พอมีคนแนะนำให้รู้จักก็ต้องรีบถามก่อนเลยว่าใครรุ่นไหน.. ฮ่าๆๆ.. เพราะ ณ ตอนนั้นต่างคนก็ต่างคิดงัยว่าตัวเองต้องแก่กว่าแน่ๆ.. แต่สุดท้ายแล้วเราก็อายุเท่ากัน.. เราซะอีกแก่เดือน ห่างกันสามเดือนพอดีเป๊ะ.. ตอนเจอกันครั้งแรกๆก็รู้สึกว่าเค้าเฟรนด์ลี่ดีนะ เหมือนจะถูกชะตา.. แต่แรกๆก็ยังไม่ได้สนิทกันมากเท่าไหร่ เพราะตอนนั้นยังมีน้องอีกคนที่แผนก.. เค้ากับตวงทำงานด้วยกันมาก่อน เลยเหมือนจะสนิทกันมากกว่า.. ไอ้เรามาทีหลัง เลยยังไม่รู้สึกว่าจะสนิทอะไรมาก.. ก็คุยกันได้ประมาณนึง.. จนพอมาต้นปี น้องคนนั้นเค้าก็ได้ออกไปอยู่ที่อื่น.. จากที่มีสามหญิงก็เหลือแค่สอง.. มันเลยเหมือนอัตโนมัติที่เราจะสนิทกันมากขึ้น.. แถมเราต้องโคงานกันด้วยเลยคุยกันบ่อย.. ตวงเป็นคนเฟรนด์ลี่ด้วยล่ะ เลยคุยด้วยง่าย ไม่รู้สึกเกร็งเหมือนว่าเค้าไฮโซมาจากไหน.. แถมพวกผู้ชายแต่ละคนที่แผนกก็นะ.. สองหญิงเลยต้องผนึกกำลังกัน.. ฮ่าๆๆ..
** แนนกับตวง.. ตวงนี่ที่แผนกเค้าเรียกว่าแพนเค้ก.. เหมือนมั้ย.. **
อย่างช่วงที่เราไปอเมริกา ตวงจะเหลือเป็นผู้หญิงคนเดียวในก๊วนหนุ่ม.. ก็นะ ปกติเวลาผู้ชายคุยกัน ก็จะเสียงดัง พูดเยอะ เน้นๆกันเรื่องกีฬา.. เราหายไปนานจนตวงเริ่มเฉา ไปกินข้าวกันทีไรก็จะเป็นผู้หญิงคนเดียว.. จนหลังๆก็ไปแค่กิน นั่งเงียบๆไม่คุยกับใคร.. น่าสงสารมากๆ.. เหอะๆๆ.. จนพวกผู้ชายก็เริ่มสงสารเหมือนกัน แล้วก็พยายามจะชวนคุยด้วย.. พยายามเข้าเรื่องหญิงๆมั่ง เช่นเรื่องช้อปปิ้ง กระเป๋า ทำเล็บ.. ฮ่าๆๆ.. แต่ทำยังงัยก็ไม่เป็นผล สงสัยยังไม่ metro พอ เลยไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้.. ฮ่าๆๆ.. จนเรากลับมา แต่อยู่แค่สองอาทิตย์ก็ต้องไปใหม่.. แง๊ๆ เราไม่ได้ตั้งใจน้า..
อ่ะ แนะนำตัวละครเสร็จก็เข้าเรื่องที่เรานอก(เรื่อง)มานาน.. พอได้ voucher จากเพื่อนมา มันก็เหมือนออโต้ที่เราต้องเลือกมากับตวง.. (เจ้าหมูอย่าเสียใจนะ เพราะไอ้วีร์ให้แนนกับตวงพร้อมกัน จะเก็บไว้เองก็ใช่อยู่.. ) วันนี้สองสาวเลยนัดกันว่าจะเจอกันซักบ่ายสี่ (เพราะเค้ามีบุฟเฟ่ต์จาก 2-6pm.) ช่วงเช้าเราก็ไปจัดการธุระของเราให้เรียบร้อย ซักบ่ายสามครึ่งก็ไปถึงละ.. พอไปถึงก็ด้อมๆมองๆสถานที่ราวกับกระเหรี่ยงกันเล็กน้อย.. ก็ไม่เห็นมีพนักงานต้อนรับเลยนี่นา เราเลยลังเลๆ เอ๊ะ จะไปนั่งเลยดีหรือเปล่า.. แต่แล้วเราก็เกือบจะชวดบุฟเฟ่ต์ครั้งนี้ซะแล้ว.. เพราะตอนพนักงานมา เค้าบอกว่าตอนนั้นเค้าบอกว่าให้ใช้ได้แค่เมื่อวาน!!~
พอพนักงานพูดอย่างนั้นเราก็ เอ๊ะ.. ก็เพื่อนเราบอกว่าวันนี้ยังมาได้นี่.. เค้าก็บอกว่า เค้าบอกว่าให้แค่วันศุกร์ เมื่อวานเค้าก็ยังรออยู่เลยแต่ไม่เห็นมา.. เค้าบอกว่าวันนี้ทานไม่ได้แล้ว เพราะมันเลยวันหมดอายุไปแล้วตั้งสามวัน.. โหย ตอนนั้นนะ เราหน้าเจื่อนกันทั้งคู่เลย อุตส่าห์นัดกันมาแล้วนิ.. แอบทำหน้าอ้อนๆนิดหน่อย แต่พนักงานเค้าก็ดูไม่ยอมแฮะ.. พอเราคิดว่าเราต้องล่าทัพกลับจริงๆ พนักงานเค้าก็บอกว่า.. อ่ะๆ ไหนๆก็มาแล้ว.. แล้วสุดท้ายเค้าก็ยอมให้เราทาน.. โล่งไปหน่อย แต่ก็อดคิดไม่ได้แฮะ ว่าเค้าจะซวยอะไรหรือเปล่า.. ซวยหรือไม่นั้น ตวงบอกว่า หากเค้าจะซวยจริงๆ เค้าคงไม่ยอมให้เราทานหรอก.. ก็ต้องขอบคุณพนักงานคนนั้นที่เมตตาเด็กตาดำๆสองคน.. แต่ก็รู้สึกไม่ดีมากนัก เพราะเหมือนเราไปขอเค้ากินยังงัยยังงั้น.. แล้วตลอดเวลาที่กิน เวลาเห็นพนักงานคนนี้เดินไปมา จะกินไม่เป็นสุขเลยแหละ..
** ตวงมองอะไรอ๊ะ.. **
** สงสัยมองอาหารจานแรกที่ตักมา.. **
แต่จะรู้สึกงัยก็นะ พอเห็นของกินที่วางตรงโต๊ะกลางแล้วก็ต้องตาโตกันน่าดู.. จริงๆแล้วบุฟเฟ่ต์นี้เค้าเรียกว่าบุฟเฟ่ต์ช็อคโกแลต แต่เค้าก็ไม่ได้เน้นช็อคฯอย่างเดียวหรอก.. จะมีขนมอย่างอื่นด้วย เช่นพวกเค้ก ของหวานๆต่างๆ.. แล้วก็ยังมีพวกของคาวทานเล่นนิดหน่อย เช่นแซนวิชต่างๆและซูชิ..
จริงๆแล้วมีอย่างอื่นมาปนด้วยก็ดีเหมือนกันนะ.. คละเคล้ารสชาติจะได้ไม่เลี่ยน.. ก่อนมาแม่ของเราสองคนทักเหมือนกันเลย บุฟเฟ่ต์ช็อคฯเลยหรอ งั้นก็อ้วนแย่สิ.. ฮ่าๆๆ.. แต่ขึ้นชื่อว่าบุฟเฟ่ต์ช็อคฯแล้ว ไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้ว่าเราเริ่มที่เมนูไหนก่อน.. ประเดิมกันด้วยเค้กคนละชิ้น ทาร์ทผลไม้นิดหน่อย.. ช้าๆได้พร้าเล่มงาม..
** ส่วนเราจ้องมองอะไรเหรอ.. **
** รถเข็นทำช็อคโกแลตร้อนนี่เอง.. **
งานนี้ขอเพิ่มความไฮโซด้วยการดื่มน้ำชา.. อิอิ.. ว่าแล้วก็นึกถึง afternoon tea ที่ฮิตกันของคนอังกฤษจริงๆ.. พวกเราก็พยายามทำตัวเนียนด้วยการตักมาทานทีละน้อย.. ไม่กล้าที่จะตักมากองไว้เยอะๆ เดี๋ยวเค้าจะหาว่าตะกละและไม่มีคลาส.. ฮ่าๆๆ.. ทานของหวานรอบแรก ก็เปลี่ยนบรรยากาศที่ของคาว.. ข้าวปั้นเค้าอร่อยดีนะ เนื้อปลาชิ้นโตดี.. แบบว่าทานเสร็จแล้วต้องขอเบิ้ล.. เรียกว่านั่งทานกันไป คุยกันไป.. ซึ่งเน้นๆก็เรื่องผู้หญิงๆน่ะล่ะ.. ช่างเป็นวันที่วิเศษที่อิ่มอ้วนไปด้วยของอร่อยๆจริงๆ.. ฮ่าๆๆ..
** เห็นรูปเรามั้ย.. จะทานอะไรก็ต้องสีฟ้ากับสีชมพู.. เพราะอะไรเหรอ เพราะเรานั้นคู่กัน.. ฮิ้วววว.. **
หวาน คาว แล้วก็กลับมาที่หวานต่อ.. เค้ามีไอติมด้วย เราก็ไม่อยากพลาด.. จากที่เห็น จะมีอยู่สามรสคือ ช็อคโกแลต รัม และก็วานิลลา.. ไอ้เราก็เห็นว่าที่นี่เค้าเน้นช็อคโกแลต เราเลยตักไอติมช็อคโกแลตมาซะเยอะเลย.. อุตส่าห์แต่งหน้าให้ดูไฮโซด้วยวิปครีมและเกร็ดช็อคโกแลตด้วยนะ.. หากใครเห็นก็คงไม่ชิมไม่ได้หรอก.. แต่พอได้ทานไปคำนึงนะ.. โอ้โห.. . . . . . . . . เผ็ดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก.. ฮ่าๆๆ.. นึกว่าเราจะบอกว่า โอ้โห อร่อยมากๆใช่มั้ย.. ผิดถนัด รสชาติยังกะใส่วาซาบิไปยังงัยยังงั้น..
ตอนที่ชิมคำแรกเราก็บอกว่าเผ็ด ตวงก็บอกว่าไม่ใช่มั้ง.. ที่เผ็ดน่าจะมาจากเกร็ดช็อคโกแลต (คืออาจไม่ใช่เกร็ดช็อคฯอย่างที่เข้าใจ) แต่พอตวงได้ชิมไอติม ตวงก็เห็นด้วย ที่เผ็ดน่ะ มาจากไอติมแน่ๆไม่โกหก.. สงสัยเค้าทำเหมือนพวก Mexican chocolate มั้ง ใส่พริกเข้าไปด้วย.. แหะๆ อุตส่าห์ตักมาสองก้อนใหญ่ๆ ทิ้งให้ละลายไว้ซะงั้น.. แต่มันทานไม่ได้จริงๆนี่นา.. ขนาดทานซูชิเรายังไม่ใส่วาซาบิเลย.. อีกอย่างที่ทานไม่หมดก็คือแมคคารูน.. สีสวยดี แต่หวานเกิน.. หวังว่าพนักงานเค้าเข้าใจเนาะ.. เราก็ไม่ได้ทิ้งอะไรเยอะเกินนะ..
อีกอย่างที่เสียดายที่ไม่ได้ทานก็คือช็อคโกแลตร้อน.. เค้าจะมีรถเข็นเต็มไปด้วยช็อคฯให้เราเลือก.. แล้วเค้าจะเอามาต้มให้ละลายแล้วผสมนม.. แต่ตอนนั้นมันอิ่มแล้วจริงๆ ขืนให้ทานเพิ่มอีกคงไม่ไหว.. ทานกันไปคุยกันไปเพลินเลย.. จากที่ตอนแรกนึกว่าทานแป๊ปเดียวก็น่าจะเสร็จ.. ไอ้เราก็เหลือบดูโต๊ะอื่นๆด้วยอ่ะนะ ว่าเค้านั่งนานเหมือนเราหรือเปล่า.. เพราะกลัวเดี๋ยวเจ๊คนนั้นจะมาว่าเอา ว่าอุตส่าห์ให้ทานแล้วยังนั่งแช่ซะนาน.. แต่หากดูปริมาณที่เราทานกันนะ เราว่าก็ไม่ได้เยอะเท่าไหร่ เพราะเราเน้นคุย.. แต่ก็นั่งกันนานจริงๆแหละ บุฟเฟ่ต์เค้าให้นั่งถึงหกโมงเย็นใช่ม้า.. เราไปถึงกันประมาณสามโมงครึ่งกว่าๆ.. ตีซะว่าได้เริ่มทานตอนสี่โมง.. แล้วเราก็นั่งกันตรงนั้นจนถึงเวลาห้าโมงห้าสิบพอดีเด๊ะ.. กะว่าหากนั่งถึงหกโมงอาจดูน่าเกลียดไป เลยออกเร็วก่อนเค้าปิดพอดิบพอดี..
** สิ่งที่ทานเป็นสิ่งสุดท้าย.. เหมือนจะทำดีแก้ตัว (ที่ทานของอ้วนเยอะไป..) **
วันนี้เลยถือว่าคุ้มเลย ได้มาทานบุฟเฟ่ต์ไฮโซฟรี.. อร่อยจังตังค์อยู่ครบ.. ตอนแรกยังนึกว่าต้องจ่ายค่า service charge ด้วยหรือเปล่า.. แต่พอจะเรียกเช็คบิล พนักงานคนเดิมก็บอกว่าบิลเรียบร้อยแล้ว.. ไอ้เราเลยยิ้มหวานและบอกขอบคุณนะคะ แต่ดูเหมือนเจ๊ไม่แยแส.. แอบหมั่นไส้เล็กน้อย.. แต่ก็ช่างเหอะ อย่างน้อยก็ถือว่าเค้าให้เราได้ทาน ดีกว่าเสียเวลามาท้องว่างกลับไป.. งานนี้คงไม่เกิดขึ้นได้หากวีร์สามารถหาคนไปทานด้วยได้.. ฮ่าๆๆ.. ยังงัยก็ต้องขอบคุณวีร์ที่ให้บัตรมา ถึงแม้มันจะหมดอายุไปแล้ว.. ขอบคุณพี่ตุ๊กที่โทรไปยืดเวลาบัตรออกให้ และขอบคุณตวงที่ไปเพื่อนกัน..
** ถ่ายกับตวงนี่เราดับเห็นๆ ดำมากๆ.. **
ก่อนแยกจากตวงก็ถ่ายรูปกันเล็กน้อย (หลังจากที่ถ่ายแต่อาหารมาตลอดงาน).. เป็นการร่ำลาตวงก่อนจะไม่ได้เจอกันอีกสองอาทิตย์.. โถๆๆ.. แล้วก็ได้เวลาแยกย้าย.. เราต้องรีบกลับนิดนึงเพราะกระเป๋ายังไม่ได้จัดเลย.. โชคดีรถไม่ติด แป๊ปเดียวก็ถึงบ้าน เตรียมตัวไปสิงคโปร์.. ลั่ลล๊า.. เอิ่มมมมม.. ก็ไม่เชิงลั่ลล๊าอ่ะนะ มาสัมมนานะธนวรรณ.. แต่ก็จะพยายามมาอัพให้อ่านกันนะคะ.. แต่สงสัยอยู่ว่าจะอัพได้มั้ยเพราะเนื้อที่ไดจะเต็มเอี๊ยดแล้ว.. ยังงัยก็รอกันหน่อยนะ กับ Pink Babe in Until then, take care na ka.. bye bye kaaaaaaaaaa..
|
Posted on Tue 6 May 2008 0:44 |
|
