Mar 30^th - Apr 4^th, 2008

…Weekly Update...

 

 

 

เนื่องด้วยเจ้าของไดได้มีการอู้ไปนาน.. ฮ่าๆๆ..

ต้องขอออกตัวก่อนว่าเนื้อหาไดวันนี้จะยาวพอควรเลยนะคะ..

เพราะฉะนั้นใจเย็นๆหน่อยละกันน้าเวลาเปิดหน้านี้ขึ้นมา..

 

...

 

หากไม่นับคืนวันเสาร์ที่เดินทางมาถึง..

นี่ก็เข้าไปวันที่หกที่มาอยู่ที่นี่แล้ว..

เหมือนที่เค้าว่าเลย ช่วงเวลาดีๆมักผ่านไปเร็วจังเลย..

 

หากนับแบบ pessimistic เราก็เหลือเวลาแค่ 2.5 วีคเอง..

แต่หากมองในแง่ดี เรายังมีเวลาเหลืออีกตั้ง 2.5 วีคแน่ะ..

ก็คงต้องมองแบบหลังมั้ง เพราะอย่างน้อยเราก็มายังไม่ถึงอาทิตย์เลย..

 

โดยรวมทุกๆอย่างก็โอเคนะ เพราะเราก็เคยอยู่นี่มาก่อน..

อะไรอยู่ไหน อยากทำอะไรก็สบายมาก..

ปล่อยให้เราอยู่บ้านคนเดียวก็หาอะไรทำแก้เบื่อได้ไม่มีปัญหา..

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่อย่างนึงที่แย่ก็คือตั้งแต่มาไม่สบายไม่หยุดเลย..

ตอนแรกนึกว่าเป็นหวัดธรรมดา เพราะมีน้ำมูกตลอด..

นึกว่าเป็นเพราะร่างกายปรับสภาพจาก ไทย-บนเครื่อง-ออสติน ไม่ทัน..

แต่ไปๆมาๆสงสัยจะเป็น allergies เล่นงานซะแล้ว..

 

หากใครที่อยู่ที่นี่มาก่อนคงจะเข้าใจดีว่าอาการมันเป็นงัย..

พอเข้าหน้า spring ทีอาการก็จะเริ่มออกอาการละ..

Symptoms หลักๆก็จะเหมือนเป็นหวัด คือมีน้ำมูก ตาแดง หายใจไม่สะดวก..

ส่วนใหญ่คนที่มาอยู่ใหม่ๆจะไม่เป็นหรอก แต่หากอยู่ซัก 1.5 ปีขึ้นไปรับรองเห็นผล..

 

เราก็ไม่เคยคิด (ยอมรับ) มาก่อนนะว่าเราเป็น..

แบบว่าจะแย้งหัวชนฝาว่าไม่จริ๊งงงง เราไม่มีทางเป็นหรอก..

แต่ตอนนี้คงต้องยอมรับแล้วว่าตอนนี้อิชั้นโดย allergies กิน..

ตอนนี้ก็ต้องกินยา และก็หวังว่าอาการจะดีขึ้น จะได้เที่ยวสนุกๆ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จบเล่าเรื่องป่วย ก็มาเข้าเรื่องอื่นๆทั่วไปมั่งละกัน..

 

ตอนนี้เรามานั่งวางแพลนกันแล้วว่าจะไปไหนมั่ง..

ได้ยินแล้วก็เศร้าใจเพราะเรามีแค่สามวีคเอนท์เหลือเอง..

แล้วช่วงวีคเอนท์นั่นแหละจะเป็นช่วงที่แน่นที่สุด..

เพราะตอนนี้เรามีโปรแกรมกันหมดแล้วว่าจะไปทำอะไรบ้าง..

 

แต่หากที่จะว่างก็จะเป็นช่วงวีคเดย์เนี่ยแหละเพราะเจ้าหมูต้องทำงาน..

เพราะฉะนั้นหากมีอะไรที่เราต้องทำหรือจัดการเองก็ทำไปก่อน..

เช่นออกไปช้อป.. ฮ่าๆๆ.. หรือจัดการเรื่องของฝากที่คนฝากซื้อทั้งหลาย..

นี่ดีนะที่เราคุ้นเคยกับเมืองอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นก็ไปเองได้มิมีปัญหา..

 

จะว่าไป การอยู่บ้านคนเดียวทำให้นึกถึงเมื่อก่อนเลย..

เหมือนเป็นการรำลึกความหลังตอนอยู่ที่จบแล้วอยู่บ้านหางาน..

ตื่นมาไปส่งเจ้าหมู.. หางาน เล่นเน็ท ดูทีวี แล้วก็ทำอาหาร..

ตอนนี้มันเลยเหมือน déjà vu อีกรอบเลยแฮะ..

 

แต่หากคิดในแง่ที่ว่า ตอนนี้เรามีงานทำแล้ว..

แล้วช่วงนี้ก็เป็นช่วงพักร้อนของเรา.. บินมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ..

เพราะฉะนั้น หากเราจะว่างอยู่บ้านเฉยๆมันก็ไม่ผิดใช่ป่ะ..

แต่ก็แปลกเนอะ ที่ตอนนี้อยู่บ้านเฉยๆแล้วมันรู้แปลกๆ แต่เมื่อก่อนไม่รู้สึก..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หากไล่ตามวันว่าที่ผ่านมาห้าวันเราได้ทำอะไรมั่ง..

คาดว่าวันที่ทำกิจกรรมมากที่สุดก็คงจะเป็นวันอาทิตย์มั้ง..

ส่วนวันอื่นๆเราก็ตะลอนๆของเราไปไม่ได้ทำอะไรมาก..

 

...

 

วันอาทิตย์..

เริ่มต้นวันด้วยหนุ่มๆในเมืองมาดูบอลที่บ้านเจ้าหมู..

หลังจากนั้นก็แยกย้ายไปทานข้าวกัน..

พวกนั้นอยากไปทานอาหารไทย แต่เราเพิ่งมาจากไทยอ่ะเลยเฉยๆ..

เจ้าหมูก็ตามใจพาเราไปทาน BBQ แทน..

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่เราก็ลืมไปว่าร้านที่อยากไปวันนี้มันปิดวันอาทิตย์..

เราเลยไปอีกร้าน Rudy’s แทน.. ร้านนี้เราก็ชอบนะแต่เห็นไกลกว่า..

กว่าจะไปถึงร้านก็เที่ยงกว่าแล้ว แล้วบ่ายครึ่งวันนี้มีแข่งบาส..

เราเลยซื้อแบบ to go แล้วมาทานที่บ้านกันแทน เจ้าหมูจะได้ดูบาสทัน..

 

 

 

พอตกบ่าย หนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อน.. อันนี้เราขอโทษ jetlag.. ฮ่าๆๆ..

แต่ก็ไม่ได้นอนเต็มๆนะ เหมือนกับหลับๆตื่นๆมากกว่า..

จนบ่ายแก่ๆมีเพื่อนคนไทยมาที่บ้าน บอกว่าเค้าจะไปปิ้งบาร์บีคิวทานกัน..

เจ้าหมูถามว่าเราสนมั้ย เราก็ Why not? ไปก็ไป.. อิอิ..

 

 

 

 

 

 

 

 

เราเลยไปกันที่ Zilker Park.. พาร์คที่คนจะมาเล่นกีฬาหรือพาน้องหมามาเดินเล่นกัน..

และตามที่นั่งต่างๆ เค้าก็จะมีเตาให้คนมาทำบาร์บีคิวทานกันด้วย..

แต่เหมือนฟ้าจะไม่เป็นใจ ก่อไฟเท่าไหร่ก็ไม่ติดซะที ไม่รู้ว่าถ่านชื้นหรือว่าอะไร..

สุดท้ายกว่าไฟจะติด ฟ้าก็เริ่มจะมืดแล้ว ทุกคนเลยลงความเห็นว่ากลับกันเถอะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

สรุปเราเลยไม่ได้ทานอาหารปิ้งเตาถ่าน แต่ได้ทานอาหารเข้าเตาอบแทน..

เพราะทุกคนเห็นฟ้าจะมืดแล้วเลยลงความเห็นเก็บข้าวของมาทานที่บ้านแทนดีกว่า..

คืนนั้นเลยอิ่มอร่อยด้วยการปูเสื่อที่ห้องอพาร์ทเม้นท์เดิมของเราทานกันแทน.. ฮ่าๆๆ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันจันทร์..

วันนี้อยู่คนเดียววันแรก เลยไม่ได้กะไปไหน..

เรื่องของเรื่องยังป๊อดไม่กล้าขับรถด้วยแหละเพราะมันขับคนละด้าน..

ไม่ได้ขับมานานยาวหกเดือน กลัวจะไม่ชิน..

ทั้งวันเลยนั่งๆนอนๆอยู่บ้านดูทีวีเหมือนวันเก่าๆ.. ฮ่าๆๆ..

 

 

 

 

 

 

 

 

ตกเย็นเจ้าหมูกลับบ้าน กลัวเราเบื่อเลยชวนกันออกไปดูหนัง..

ตอนนี้ไม่รู้หรอกว่าที่นี่มีโปรแกรมหนังอะไรบ้าง เพราะอยู่ไทยก็ไม่ได้ดู..

รู้แต่ว่าเจ้าหมูพูดถึงเรื่อง 21 ตั้งแต่ก่อนเรามาแล้ว..

โชคดีที่ตอนอยู่บนเครื่องได้อ่านแมกกาซีนที่สัมภาษณ์ Kevin Spacey ชื่อเรื่องเลยคุ้นหูหน่อย..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันอังคาร..

วันนี้มีนัดกับเจ้าหมูไปทานร้านอาหารจีนกัน ชื่อร้านว่า Chinatown..

ร้านนี้เจ้าหมูชอบไปทานกับเพื่อนที่ออฟฟิสเป็นประจำ..

จริงๆมันก็ไม่ได้เป็นอาหารจีนขึ้นเหลาอะไรหรอก แต่ว่าเราชอบนะ..

ไปทีไรก็ทานแต่เมนูเดิม.. ฮ่าๆๆ.. นั่นก็คือ Chef’s Special Beef..

 

กลับมาทานอีกทีก็อร่อยดี.. เสร็จแล้วก็ไปส่งเจ้าหมูที่ออฟฟิสแล้วเราก็ไปตะลอนของเราต่อ..

ตอนแรกก็ไม่ได้แพลนไปไหนหรอก แต่ไหนๆออฟฟิสเจ้าหมูอยู่ใกล้มอลล์เลยไปซะหน่อย..

ไปเดิน Barton Creek.. แต่ก็เดินแค่แป๊ปเดียว เหมือนไปเซอร์เวย์ก่อน..

ได้เสื้อติดมือกลับมาบ้านสองตัว แบบเดียวกันแต่คนละสี.. ฮี่ๆๆ..

 

จากนั้นก็กลับเพราะไม่รู้จะดูอะไรละ (หากพูดจริงๆคงกลัวใจตัวเองมากกว่า..)

แต่ไหนๆก็ออกมาแล้วเลยขับตรงไปอีกมอลล์ ดูนู่นดูนี่..

สรุปว่าวันนั้นได้แวะไปดูทุกมอลล์แล้ว แต่ก็ไม่ได้อะไรเลยนอกจากเสื้อสองตัวแรก..

จะว่าไปก็แอบตกใจกับตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย.. ฮ่าๆๆ..

 

มาคราวนี้รู้สึกเหมือนจะไม่ค่อยช้อปแหลกเท่าไหร่ (for now)..

คงเป็นเพราะว่าคราวนี้เรามีมิชชั่นในการช้อปมั้ง..

แบบว่ารู้ว่าอยู่ไทยแล้วแต่งแนวไหน.. ที่ออฟฟิสแต่งยังงัย..

มาคราวนี้ หากเจออะไรแล้วรู้ว่าซื้อไปแล้วไม่ได้ใส่ก็เลยไม่ซื้อ.. อิอิ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันพุธ..

วันนี้เจ้าหมูมีธุระที่ต้องทำตอนกลางวัน..

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาเราเลยให้เจ้าของรถเค้าเอารถเค้าไปใช้.. ฮ่าๆๆ..

ส่วนเราก็นั่ง (นอน) พักผ่อนอยู่บ้าน.. ดูทีวีอะไรไปเรื่อยเปื่อย..

แล้วเนื่องด้วยเมื่อวานเดินทั้งวันด้วยล่ะ แอบเมื่อยเหมือนกันนะเนี่ย พักอยู่บ้านก็ดีเหมือนกัน..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันพฤหัส..

วันนี้มีนัดกับรุ่นพี่คนนึงไปเดินซื้อของกัน..

(สังเกตมั้ยว่าทุกวันเราต้องขึ้นต้นด้วย “วันนี้” หมดเลยแฮะ.. อิอิ..)

บังเอิญว่าพี่คนนี้เค้าใกล้จะกลับไทยเหมือนกัน เลยชวนเราไปดูของ..

 

เที่ยงๆบ่ายๆก็ไปรับพี่เค้า.. เริ่มดูของกันที่ TJ Maxx.. อิอิ.. ของถูกชอบๆ..

งานนี้เราได้ jersey ทีมมหาลัยเรามาด้วย เจ๋งดี แต่หากอยู่ไทยก็ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ใส่..

เสร็จแล้วก็เลยไปร้านอื่นๆแถบเดียวกัน.. แต่เน้นที่พี่เค้าซื้อมากกว่า..

 

แล้วไหนๆก็ไปแถวนั้นแล้ว เราอยากแว๊บไปดู Saks อ่ะ..

อยากดูว่ามีอะไรเซลล์มั่งแต่ไม่กล้าเข้าเพราะแต่งตัวไม่ไฮโซพอ.. ฮ่าๆๆ..

แต่ไหนๆวันนี้ก็มีเพื่อนเดินละ ก็ลุยเลยละกัน..

 

เราก็ลากแตะคีบของเราเข้าไปน่ะล่ะ.. หากมาคนเดียวคนไม่กล้า..

พอเข้าไปก็เหมือนที่เกรงไว้เลย.. บรรยากาศเป็นอะไรที่ไฮโซมาก..

แต่ดูเหมือนคนขายจะเยอะกว่าคนเดิน.. แต่คนที่เดินก็หิ้วกระเป๋า high end กันทั้งนั้น..

วันนี้ไม่ค่อยเห็นมีอะไรลดราคาเลย เราเดินอยู่รอบเดียวเลยขอออกดีกว่า.. ฮ่าๆๆ..

 

แล้วเราก็เดิน เดิน เดิน.. แต่สถิติการช้อปของเราดีอยู่..

ก็เดินกันจนเย็นแล้วไปรับเจ้าหมูที่ออฟฟิสด้วยกันเลย..

วันนี้มีนัดกับเจ้าหมูไปทาน Pluckers.. ตอนแรกนึกว่าจะไปส่งพี่เค้าก่อน..

แต่พี่เค้าบอกไปกินด้วยก็ได้ เราก็เลยไปกันสามคนนั่นแล..

 

 

 

 

 

 

 

 

พอขับไปถึงร้าน.. เอ๊ะ.. ร้านหายไปไหน ทำไมมีแต่ site ก่อสร้าง..

ตอนแรกนึกว่าจะอดกินซะแล้ว ทำไมเราไม่รู้มาก่อนเลยว่าร้านมันปิดแล้ว..

แต่เป็นความดีของเจ้าหมูที่ไม่ยอม give up.. วนรถกันอีกรอบแล้วก็เจอจนได้..

woo hoo.. เค้าย้ายร้านมาอีกตึกนึงเพราะที่เก่าโดนทุบไปแล้น..

 

 

 

 

 

 

 

 

ร้านนี้เป็นร้านที่อยากทานมากเลยล่ะเพราะหาทานที่ไทยไม่มี..

Pluckers ก็เป็นร้าน chicken wings ดีๆนี่แหละ..

แต่เค้าจะมีหลายรส ไปหมักแล้วก็ทอด.. อร่อย อิ่ม อ้วน..

เพราะปีกไก่ทอดที่ไทยส่วนใหญ่จะเป็นพวกชุปแป้งทอดซะมากกว่า..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันศุกร์..

วันสุดท้ายของอาทิตย์แล้น.. วันนี้ตอนกลางวันเรามีนัดทานกลางวันกัน..

ร้านนี้เป็นร้านที่เจ้าหมูเล่า (อวด) ให้ฟังว่าไปทานมาหลายครั้งแล้ว..

จริงๆแล้วเรารู้จักร้านนี้ตั้งแต่มันยังไม่มาเปิดที่ออสตินเลย..

เป็นร้านบราซิลเลี่ยนที่พวกเราน.ร.ไทยเคยตั้งใจจะชับรถไปฮุสตั้นเพื่อไปกินร้านนี้โดยเฉพาะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

Fogo de Chão.. ร้านบุฟเฟ่ต์สเต็กแบบต่างๆซึ่งมีเสน่ห์และเอกลักษณ์เฉพาะตัว..

เพราะว่ามันไม่ได้เป็นบุฟเฟ่ต์แบบให้เราไปเดินตัก..

แต่ว่าจะมีคนถือไม้สเต็กเดินบริการตามโต๊ะ.. โดยเราจะมีป้ายวางไว้บนโต๊ะ..

หากเราวางด้านสีเขียว แสดงว่าเราต้องการเนื้อเพิ่ม.. แต่หากเป็นสีแดง แสดงว่ายังไม่เอาอะไร..

 

 

 

 

 

 

 

 

เค้าบอกว่าที่มาของคอนเซ็บร้านมาจากพวก Gaucho หรือคาวบอยในบราซิล..
ซึ่งจะเป็นธรรมเนียมของพวกเค้าที่จะปิ้งเนื้อต่างๆบน open fire ตามเทศกาลต่างๆ..

แล้วพอโตขึ้นเค้าก็เข้าเมือง ทำงานตามร้านอาหารต่างๆ..

จนได้คอนเซ็บร้านอาหารนี้มาแล้วก็เปิดเป็นร้าน Fogo de Chão ขึ้น..

 

 

 

 

 

 

 

 

ร้านนี้ได้มาเปิดที่ออสตินเมื่อปีที่แล้ว.. ทำให้คนชอบทานสเต็กอย่างเราอดเลย..

เพิ่งจะมีโอกาสได้มาทานก็ครั้งนี้แหละ.. อร่อย อิ่ม จนใช้ได้..

ทานร้านนี้แล้วนึกถึงแม่เลย เพราะรู้ว่าแม่ต้องชอบนร้านนี้แน่ๆ..

เสียดายที่ตอนเค้ามาตอนเรารับปริญญาร้านนี้ยังไม่เปิด..

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ก็ไปทานกับเจ้าหมูกันสองคน เพราะเพื่อนคนอื่นๆคงไปทานกันบ่อยแล้ว..

ที่ว่าบ่อยนี่ก็ไม่ได้บ่อยขนาดนั้นหรอกนะ แค่สองสามครั้งน่ะ..

แต่แค่สองสามครั้งก็หมดไปเป็นร้อยเหรียญแล้วนะ เพราะมันหัวละ $25..

รวมค่าทิป ค่าภาษีก็ปาไปสามสิบกว่า ขืนทานอย่างนี้บ่อยคงหมดตูด.. ฮ่าๆๆ..

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนเราไปก็ตามประสา ออสติน casual style.. เสื้อยืด กระโปรงยีนส์ รองเท้าแตะ..

คนที่นี่ปกติจะแต่งตัวกันสบายๆมาก ส่วนใหญ่ก็เสื้อยืด กางเกงขาสั้น ลากแตะ..

เราก็เห็นว่าทานกลางวัน น่าจะชิลๆ แต่พอเข้าไปในร้านก็เกิดอาการเสียเซ้ลฟ์อย่างมาก..

เนื่องด้วยร้านเค้าช่างไฮโซ แล้วก็เหมือนจะมีเราเพียงคนเดียวที่ลากแตะ..

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่ก็นะ เหมือนกับว่า ถึงเราจะรู้ล่วงหน้า เราก็ไม่มีรองเท้าไฮโซให้ใส่อยู่ดี..

เนื่องด้วยตอนที่เราแพ็คของมาจากกรุงเทพ เราถือนโยบาย pack light แบบสุดๆ..

คือจากประสบการณ์ที่ผ่านๆมาเวลามาเที่ยวต่างประเทศ..

ขากลับเรามักจะมีปัญหาเรื่องกระเป๋าไม่พอหรือน้ำหนักเกินเสมอๆ..

 

 

 

 

 

 

 

 

มาเที่ยวคราวนี้เราเลยไม่ได้อะไรมาเลย เพราะกะว่าเราต้องได้ของใหม่จากที่นี่แน่ๆ..

ไม่ได้เอารองเท้าอะไรมานอกจากแตะกับผ้าใบและบู้ท (สำหรับไปชิคาโก้)..

เพราะเรารู้ตัวเองว่า เดี๋ยวขากลับเราต้องมีรองเท้างอกเงยอีกหลายคู่แน่ๆ..

แต่ ณ บัดนาวก็เริ่มไม่แน่ใจแฮะ เพราะตั้งแต่ช้อปมาเราก็พยายามหารองเท้าใหม่ๆแล้วนะ..

แต่ดูๆแล้วก็ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย จนมาคราวนี้ก็แปลกใจกับการช้อปของตัวเองจริงๆ..

 

ตกเย็นก็ไปดูหนังกัน.. อิอิ.. ปกติอยู่ไทยไม่ค่อยอยากดูหนังคนเดียว..

ไหนๆมานี่แล้วก็ต้องเก็บเกี่ยวดูหนังกันเยอะๆหน่อย..

แต่เสียดายที่ตอนนี้ยังไม่มีอะไรน่าสนใจมาก..

ยังไม่เข้าซัมเมอร์แบบเต็มๆก็เงี้ยแหละ.. หวังว่าถึงเวลานั้นเราจะได้ดูด้วยกันเนาะ..

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้มีหนังใหม่เข้าสองสามเรื่อง.. ไปถึงหน้าโรงเราก็คิดกันว่าจะดูอะไรดี..

มีเรื่อง Leatherheads ของ George Clooney แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะหนุกเปล่า..

อีกเรื่องก็คือ The Ruins ที่พอเห็นโฆษณาบ้าง แต่ไม่รู้จักดาราที่เล่นเลย..

แต่พอถัวๆดูแล้ว The Ruins น่าจะดูหนุกกว่า Leatherheads เลยเลือกเรื่องแรก..

 

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับซาก Mayas ที่ใครเข้าไปก็ตายหมด.. ฮ่าๆๆ.. โรแมนติกมั้ยเนี่ย..

แต่เหตุเป็นเพราะอะไรคงเล่าไม่ได้ ไม่งั้นจะ spoil เรื่องหมด..

เริ่มแรกหนังก็ดูดีนะ มีอะไรให้ค้นหา อยากรู้อยากเห็น..

แต่พอปลายเรื่อง เราก็มานั่งคิด.. นี่ชั้นมาดูหนังเรื่องอะไรเนี่ย.. ฮ่าๆๆ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ก็เนี่ยแหละค่ะ กิจกรรมที่ผ่านๆมาของอาทิตย์แรก ณ ออสติน..

เหมือนจะไม่ได้ทำอะไร แต่เราก็เอนจอยนะ สมเป็นการพักร้อนอย่างแน่แท้..

เดี๋ยววีคถัดไปจะมีอะไรบ้างจะมาทยอยอัพละกันเนาะ..

จากที่ตอนแรกนึกว่าอยู่นี่แล้วจะได้อัพบ่อย กลายเป็นว่าดีเลย์ยิ่งกว่าเดิมอีก.. ฮี่ๆๆ..

 

แต่ถึงไม่ได้มาอัพยังงัย เราก็ยังคิดถึงเพื่อนๆทุกคนน้า..

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันบ่อยๆนะคะ โดยเฉพาะยัยแพมนะ.. อิอิ..

ไว้จะมาอัพใหม่ๆ.. อย่าเพิ่งเบื่อกันล่ะ.. บ๊ายบายค่า..

 

.

 

.

 

ไม่ได้ตั้งใจจะเปิดเพลงของ Jack Johnson สองวันติดหรอกนะ..

แค่ได้ยินเพลงนี้ในโฆษณาวันนี้แล้วชอบเลยเอามาเปิดซะหน่อย..

 

 

 

 

 

 

 4 5 4 3 9

Free :: Donavon Frankenreiter (feat. Jack Johnson)