March 21st, 2008 
Happy Birthday Pammie...
ภวังค์ :: Skykick Ranger

วันนี้รีบมาอัพตามคำเรียกร้อง.. อัพไดเร็วผิดปกติเลยนะเนี่ย..
เพราะหากใครอ่านไดเราเป็นประจำ คงรู้ดีว่าเราเป็นเจ้าแม่อัพไดย้อนหลังขนาดไหน.. อิอิ..
แต่เนื่องด้วยเดี๋ยวคนรออ่านจะรอกันจนตาแห้ง เราเลยรีบมาอัพให้สมใจละกัน..
หลังจากที่นั่งทำรูปไปเมื่อคืน ตอนนี้ก็ได้เวลาพิมพ์เนื้อหา..
ณ ตอนนี้ หากให้แพลนการเขียน เราว่าไดวันนี้เราคงเน้นพวกรูปซะมากกว่า..
แต่ก็ไม่แน่นะ เพราะบอกว่าจะพิมพ์น้อยทีไร ก็กลายเป็นยาวเฟื้อยทู๊กที.. ฮ่าๆๆ..

<< Jang Won @ Korean Town Sukhumvit 12.. >>
อ่ะ เข้าเรื่องของวันนี้.. คือว่า วันศุกร์นี้ เรามีนัดกับสาวแพมไปทานอาหารเกาหลีกันค่ะ..
นัดกันมาล่วงหน้าเป็นชาติเศษ ยาวนานมากกกกกกกกกกกกก.. นานแค่ไหนหรอคะ?
ก็คิดละกันว่า ขนาดคุณแม่ของแพมเค้านึกว่าเราไปทานกันมาเรียบร้อยหลายวีคแล้วอ่ะ..
จากตอนแรกที่นัดไปออกเดท (หวังให้เจ้าหมูอิจฉา) กันสองคน..
แพมก็ค่อยๆเพิ่มกองทัพนักกินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ.. ด้วยการชวนต่ายกับหลิงมาร่วมแจม..
ตอนแรกนึกว่าทริปกินครานี้จะล่มไปซะแล้วล่ะ เพราะหลิงยุ่งมากๆๆๆ..
ไอ้เราก็เข้าใจอ่ะนะ เพราะทำงานอยู่ที่เดียวกัน.. ช่วงนี้เป็นช่วง Korean Bonds Fever..

<< Yummy Korean food.. I'm getting hungry just looking at these pix!! >>
จริงๆแล้วตอนแรกนัดทานกันวันเสาร์ แต่หลิงบอกไม่ว่างจนบ่ายๆ..
หากเป็นเช่นนั้นเราก็คงอดทานเกาหลีกัน.. เพราะแต่ละคนคงทานกันก่อนนัดซะก่อน..
แต่พอหลิงขอเลื่อนมาเป็นศุกร์เย็นแทน.. เราเลยได้ stick to plan ในการทานเกาหลีกันจนได้..
พอคอนเฟิร์มที่วันศุกร์ แพมก็ได้นัดเพื่อนคนอื่นๆเพิ่มด้วย อันได้แก่ ปุ้ย แอน จิ๊บ..
ตอนแรกที่รู้ก็เกิดอาการหวั่นๆเหมือนกันนะนี่ เพราะเค้าเป็นกลุ่มเพื่อนซี้จากต.อ.พ.กันมาก่อน..
แต่แพมบอกว่าไม่เป็นไร จะได้รู้จักกันไว้ เราเลยโอเค (ใจง่าย) ไปร่วมแจมกับเค้าด้วย.. ฮ่าๆๆ..
ดีนะเนี่ย ที่เคยเจอปุ้ยกับต่ายมาก่อนหน้าแล้ว.. ส่วนหลิงก็ทำงานที่เดียวกัน เลยไม่เกร็งอะไรมาก..
แล้วก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่สองคนนั่นก็คือจิ๊บกับแอนเท่านั้นเอง.. แต่สองคนก็ nice เลยไม่มีปัญหาอะไร..

<< All the yummy side dishes.. >>
อารัมภบทกันมานาน.. จากที่บอกแต่แรกว่าวันนี้เราไปทานอาหารเกาหลีกัน..
ตอนแรกกะจะไปทานร้านที่พี่นุ่นแนะนำ แต่พอแพมคุยกับปุ้ย ปุ้ยก็บอกว่าเค้าไปที่ร้านนึงเป็นประจำ..
นั่นก็คือร้าน Jang Won ตรง Korean Town สุขุมวิทซอย 12.. ไปถึงแหล่งเลย.. อิอิ..
หากเราอ่าน เราอ่านว่าจางวอน.. แต่สำเนียงจริงๆเค้าต้องอ่านว่าจางเวินใช่มั้ยคะพี่นุช..
ตอนบ่ายวันศุกร์เราก็ถามแพมว่ามีคนจองโต๊ะหรือยัง แพมบอกว่ายัง..
ไอ้เราก็เห็นว่าเป็นเย็นวันศุกร์ จองไว้หน่อยก็ดีเหมือนกันนะ เราเลยอาสาโทรไปให้..
แต่นะ โทรไปกว่าจะคุยกับเค้ารู้เรื่องก็เล่นเอาเหงื่อตก เพราะเจ้าของเป็นคนเกาหลีฟังเราไม่รู้เรื่อง..
เค้าต้องเปลี่ยนคนคุยสามรอบแน่ะ กว่าเราจะจองได้.. สรุปเลยจองแปดคนตอนหนึ่งทุ่ม..

<< Enjoying our food.. >>
ตอนแรกก็คิดนะว่า ทุ่มนึง จะเร็วไปเปล่า หรือว่าเป็นทุ่มครึ่งแทนกันเลท แต่สุดท้ายก็นัดทุ่มนึง..
พอหกโมงเราก็รีบออก ชั่งใจอยู่นานว่าจะนั่งรถไฟฟ้าหรือว่าขับไปเลย เพราะก็ขี้เกียจมาเอารถทีหลัง..
แต่สุดท้ายก็โชคดี รถฉลุยกว่าที่คิด จะมาติดก็ตรงหน้าศูนย์ประชุมสิริกิติ์นั่นแหละ..
โทรคุยกับแพมเป็นระยะๆ เราอยู่ใกล้กับที่หมายไม่ต่างกันมาก เลยรอขึ้นไปที่ร้านพร้อมกัน..
เรียกว่า not bad นะ เพราะเราไปถึงร้านตอนทุ่มยี่สิบ นึกว่ารถจะติดแย่กว่านี้..
แต่พอไปถึงร้านแล้วก็ต้องเซ็งเพราะว่าเค้าได้ไม่เก็บโต๊ะไว้ให้เรา..
แถมมีการกวนด้วยนะ ถามว่าก็เรานัดไว้ตอนทุ่มนึงไม่ใช่หรอ ก็นี่มันทุ่มยี่สิบแล้ว..
โหยยยย โหดมากๆๆ เหมือนที่อเมกาเลย หากมาเลทนิดหน่อย คนไม่ครบ เค้าไม่ให้นั่ง..

<< But no matter what, we're always ready to pose for pix.. >>
ก็เลยคิดกันกับแพมว่าจะเอางัยดี รอหรือหาร้านใหม่ เพราะร้านอย่างนี้ คงไม่มีใครเสร็จเร็วหรอก..
แต่ร้านตรงนั้นมันเยอะเหลือเกิน ไม่รู้ว่าร้านไหนอร่อย.. จะโทรถามพี่นุช พี่นุชก็ไม่อยู่..
สรุปก็เลยรอไปละกัน เพราะเพื่อนๆแพมก็ยังไม่มากันอยู่ดี.. รอซักครึ่งชั่วโมงได้ละมั้ง..
แต่จะว่าไปมันก็คุ้มที่รอนะ (หรือเปล่า) เพราะว่าเราได้ห้องเป็นของเราเลย แทนที่จะนั่งข้างล่าง..
ขึ้นห้อง (ฟังดูเรทๆมั้ยเนี่ย.. ฮ่าๆๆ..) เราก็ต้องถูกเบรค เพราะแพมต้องถ่ายรูปก่อน.. ฮ่าๆๆ..
จัดแจงที่นั่งเสร็จเราก็ไม่รอช้า จัดการสั่งอาหารกันทันที.. พอสั่งแล้วค่อยมาถ่ายรูปต่อ..
นี่ยังยิ้มกันได้แสดงว่ายังไม่หิวมากนัก.. แต่พออาหารมานะ โอ้โห จากที่เสียงดังก็เงียบไปทันที..
วันนี้สั่งตามแบบฉบับเกาหลีเลย มีบิบิมบับ กิมจิจิเกะ เนื้อและหมูมาปิ้งย่างกัน..

<< Before eating Pam's cake.. >>
งานนี้เจ้าของวันเกิดทานน้อยแฮะ.. ทานอยู่แค่ข้าวยำกับซุปกิมจิ.. โหยยย ไดเอทสุดๆ..
เพราะเหตุนี้ พวกเราเลยย้ายแพมไปนั่งหัวโต๊ะซะ.. ฮ่าๆๆ.. ส่วนพวกเราก็ช่วยกันปิ้งต่อไป..
เผลอแป๊ปเดียว โต๊ะที่ว่าใหญ่ๆก็เต็มไปด้วยอาหารนานาชนิด.. ไม่รู้มาจากไหนมากมาย..
แต่ชอบที่แพมว่า มันเป็นเพราะเครื่องเคียงเยอะที่มีอยู่แล้วนะคะ ไม่ใช่พวกเราตะกละ.. ฮ่าๆๆ..
ทานเสร็จก็ได้เวลาเป่าเค้กกันละ.. งานนี้จิ๊บเป็นคนใจดีหาซื้อมาให้..
พวกเราก็ไม่ลืมที่จะถ่ายรูปเก็บไว้ด้วย.. หากเห็นรูปเป็นรูปทีเผลอเยอะหน่อยก็อย่าว่ากัน..
เพราะวันนี้เรามีตากล้องจำเป็นมาด้วยค่ะ นั่นก็คือพี่ตั้น คนนี้เค้ามากับปุ้ย.. อิอิ..
ยังงัยก็ขอบคุณพี่ตั้นด้วยนะคะ.. แต่ขอบอกว่า กว่าจะได้รูปเนี่ย ไม่รู้หัวเราะท้องแข็งไปกี่รอบ..
คือจริงๆแล้วเนี่ย เวลาคนเราจะถ่ายรูป คนถ่ายก็มักจะให้สัญญาณเตือนด้วยการ นับ 1-2-3..
แต่งานนี้ พี่ตั้นถ่ายรูปไปตอนไหนอะไรยังงัย ไม่มีการนับ.. แต่จะเห็นพี่เค้าหัวเราะพวกเราทุกช็อตไป..
เห็นพี่เค้าหัวเราะ เราก็หัวเราะตาม เลยได้รูปซีรี่ย์พิเศษๆอย่างที่เห็นกันเนี่ยแหละค่ะ..
แต่ถ้าจะให้ดีนะ พี่ตั้นไปฝึกนับมาก็ดีนะ จะเป็นหนึ่งสองสาม หรือ เจ็ก หงอ ซา เราก็ไม่ว่ากัน.. ฮ่าๆๆ..
รูปเซ็ทต่อไปนี้ เราขอบรรยายเป็นซีรี่ย์ค่ะ.. 

ก่อนเป่าเค้ก เราก็ขอถ่ายรวมหมู่กันซะหน่อย แล้วค่อยช่วยกันปักเทียน

เสร็จแล้วจุดเทียน ดับไฟ ร้องเพลง.. แต่โปรดสังเกตว่าช่วงเป่าเทียน
ไม่มีใครสนใจเจ้าของวันเกิด มัวแต่หันมาโพสกับกล้องกันทั้งนั้น.. ฮ่าๆๆ..

เสร็จแล้วก็ช่วยกันจ้วง คนละคำสองคำ จนเหลือแต่ซากเช่นนี้..
เป่าเค้ก ทานเค้ก ก็ต่อด้วย high tea.. ไฮโซซะไม่มี.. ฮ่าๆๆ.. แล้วพอเช็คบิลเราก็เห็นยอดนึง 800 บาท..
เราก็งงกันว่าเอ๊ะ นี่มันค่าอะไร.. อย่าบอกว่านะ ว่าไอ้น้ำร้อนหนึ่งถ้วยกับชาหนึ่งถุงราคา 100 บาท each..
นั่งลุ้นกันอยู่นาน พอเค้าบอกว่าเป็นค่าเนื้อก็ค่อยโล่งอกไปที.. ไม่งั้นเราคงต้องเติมกันอีกหลายแล้ว..
แล้วก็คงต้องเอาถุงชากลับมาบ้านเพื่อใช้เป็นที่แปะตากันรอยคล้ำจะได้คุ้มๆกันซะแล้ว.. ฮ่าๆๆ..
เช็คบิลเสร็จก็ได้เวลาลุกและแยกย้าย.. แต่ตามประสาชาวได เราก็ไม่ลืมที่จะแชะๆกันก่อนลาจาก..
ว่าแล้วก็อยากเอารูปก่อนและหลังกินมาดูซิ ว่าดูตัวบวมขึ้นหรือเปล่า.. ฮ่าๆๆ..
แต่ที่แน่ๆ เราก็ได้หัวเราะกันท้องขดท้องแข็งกันอีกรอบ เนื่องด้วยพี่ตั้นเป็นตากล้องนั่นเอง..
เสร็จแล้วก็แยกย้ายของจริง.. กลับบ้านด้วยความสุขและอิ่มอ้วนกันถ้วนหน้า..

<< แพมเป็นนางงามมิตรภาพ Ms. Sasa.. หุหุ.. >>
งานนี้ยังงัยก็ขอแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้สาวแพมอีกครั้งนะจ๊ะ.. ได้ไปทานเกาหลีกันซะที.. อิอิ..
แล้วก็ขอบคุณด้วย ที่ต้อนรับเราเข้ากลุ่มอย่างดิบดี.. งานนี้ได้เพื่อนใหม่เพียบเลย..
ให้การต้อนรับเราอย่างดีมาก ไว้วันหลังหากมีโอกาสอีกคงได้เจอกันใหม่เนาะ..
ว่าแต่ เราควรจะมีมิชชั่นในการพาหลิงไป PT ให้ได้นะ ว่าแล้วคงจะหนุก.. ฮ่าๆๆ..
อ้อ แล้วจะบอกทุกคนด้วยว่า รูปทั้งหมดในวันนี้ (นอกจากรูปอาหาร)..
หากเห็นว่ามันซ้ำๆกับไดแพมก็ไม่ต้องสงสัยนะคะ เพราะว่าเป็นรูปมาจากกล้องแพมหมดเลยค่ะ.. อิอิ..
พวกเราเห่อกันมากๆ คืนนั้นถึงบ้านปุ๊ป ก็จัดการส่งหากันในทันที..
ไว้เดี๋ยวออนตรงกันแนนค่อยส่งรูป(อาหาร)ของแนนให้แพมอีกทีแล้วกันเน้อ..

ก็หมดแล้วค่ะสำหรับวันนี้.. แต่ทริปการกินของเราก็ยังไม่หมดนะคะ..
เพราะตอนนี้ได้นัดกันแล้ว.. เย็นวันอังคารค่ะ งานนี้เป็นงานของสามหมวย.. แนน แพม ตูน..
นานๆหมวยจะอยู่ไทยซะที หากไม่รีบนัดเดี๋ยวจะพลาดโอกาส..
เพราะฉะนั้น วันอังคาร รออ่านได(กิน)ของเราได้ต่อไปเลยค่ะ.. วันนี้ไปก่อนเนอะ.. บ๊ายบายค่า!!~

ตะก่อนเราจะเรียกกันว่า สองหมวย.. คราวนี้ต้องเปลี่ยนเป็น สามหมวย ซะละ..
หรือว่าจะเป็นสามแม่ครัวดี.. ฮ่าๆๆ.. ไว้เจอกันน้า แพมกับหมวย..

4 3 8 5 5 
